07/12/2022

Geopolitics & Daily News

Global news on Economy, Security, Politics and more

Η αξιοπιστία της γερμανικής πολυμέρειας

Της Judy Dempsey
Carnegie Europe

Αυτό είναι που χρειαζόταν να ακούσουν οι σύμμαχοι του Βερολίνου.

Ο υπουργός Οικονομικών Olaf Scholz έχει στόχο να μειώσει τον αμυντικό προϋπολογισμό της Γερμανίας. Θα τον αυξήσει στο 1,37% του ΑΕΠ το 2020 αλλά θα μειωθεί στο 1,25% μέχρι το 2023.

Ξεχάστε το γεγονός ότι το περασμένο έτος η κεντροδεξιά κυβέρνηση της Angela Merkel είχε σχεδιάσει να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες στο 1,5% μέχρι το 2024. Και ξεχάστε επίσης ότι ήταν η Merkel αυτή που, στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ουαλία το 2014, υποσχέθηκε στους άλλους συμμάχους ότι η Γερμανία θα δαπανούσε επί της αρχής 2% του ΑΕΠ της στις ένοπλες δυνάμεις μέχρι το 2024.

Όταν ερωτήθηκε για τα σχέδια του Scholz, ο Richard Grenell, ο Αμερικανός πρέσβης στη Γερμανία, δεν μάσησε τα λόγια του. “Η μείωση των ήδη απαράδεκτων δεσμεύσεών της για την στρατιωτική ετοιμότητα, είναι ένα ανησυχητικό σημάδι της Γερμανίας προς τους 28 συμμάχους της στο ΝΑΤΟ”, δήλωσε. Εάν ο υπουργός Οικονομικών προχωρήσει με τις μειώσεις, τότε πρόκειται να επιδεινωθούν ακόμη περισσότερο οι σχέσεις μεταξύ Βερολίνου και Ουάσιγκτον. Είναι εύκολο να δούμε γιατί.

Δεν είναι μόνο επειδή η κυβέρνηση Trump ασκεί κριτική στην οικονομική “αντοχή” της Γερμανίας και στο τεράστιο πλεόνασμα εξαγωγών της, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις πωλήσεις αυτοκινήτων στις ΗΠΑ. Η άποψη της Ουάσιγκτον είναι ότι το διατλαντικό εμπόριο δεν είναι ένα πεδίο με ισότιμο ανταγωνισμό.

Είναι επίσης επειδή η κυβέρνηση trump -και οι σύμμαχοι της Γερμανίας στην Ευρώπη- αμφισβητούν εάν η δέσμευση της Merkel στην πολυμέρεια είναι τόσο βαθιά και ειλικρινής, όσο την κάνει να είναι η ίδια. Η ομιλία της στο Συνέδριο του Μονάχου για την Ασφάλεια τον Φεβρουάριο, κατέληξε να είναι μια εξαιρετικά συναισθηματική έκκληση για την προστασία της πολυμερούς τάξης μετά από το 1945.

Ωστόσο στην πραγματικότητα, υπάρχουν αρκετά παραδείγματα στα οποία η Γερμανία υπονομεύει την αρχιτεκτονική η οποία δημιουργήθηκε μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και η οποία έφερε σταθερότητα, ασφάλεια και ευημερία στην Ευρώπη.

Το πρώτο είναι το ΝΑΤΟ. Η Γερμανία δεν αναλαμβάνει το δικό της μερίδιο όταν πρόκειται για μια σοβαρή δέσμευση για την κατανομή των βαρών. Η κατανομή του βάρους δεν είναι ένα σύνθημα του Trump. Από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, όταν οι αμυντικοί προϋπολογισμοί ανά την Ευρώπη περικόπηκαν, η Ουάσιγκτον ξεκίνησε να προειδοποιεί τους Ευρωπαίους ότι έπρεπε να ξοδέψουν περισσότερα. Αυτό ήταν το τίμημα, για να συνεχίσει η Αμερική να παρέχει την ομπρέλα ασφάλειας στους συμμάχους της.

Το ΝΑΤΟ τελικά αύξησε τις δαπάνες μετά από την παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία στις αρχές του 2014, και την επακόλουθη εισβολή της στην Ανατολική Ουκρανία. Και από τη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία πριν από δύο χρόνια, ο Trump ποτέ δεν έχασε ευκαιρία να προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους ότι δεν μπορούν να έχουν ως δεδομένη την αμερικανική ομπρέλα ασφάλειας. Αυτό σιγά-σιγά αρχίζει να βυθίζεται.

Αλλά οι αμυντικές δαπάνες των Ευρωπαίων ήταν άνισες. Μόνο επτά από τους 29 συμμάχους του ΝΑΤΟ έχουν τηρήσει τον στόχο του 2%. Και παρά το ότι η Γερμανία τώρα δαπανά περισσότερα από 44 δισ. Ευρώ ετησίως στην άμυνα, η κατάσταση των ένοπλων δυνάμεών της είναι άθλια. Ο στρατός στερείται βασικού εξοπλισμού και ρούχων. Το στρατιωτικό υλικό από υποβρύχια μέχρι τανκς, έχει ξεχωρίσει γι την ανικανότητά του να λειτουργεί.

Η λίστα των δεινών είναι ατελείωτη. Η μετατροπή του Bundeswehr σε μια σύγχρονη, κινητή και ευκίνητη δύναμη, ικανή να ενσωματώσει την κυβερνό-ασφάλεια και την τεχνητή νοημοσύνη στην αμυντική κουλτούρα, θα απαιτήσει μακροχρόνια δέσμευση, σοβαρές επενδύσεις και να εξηγήσει στον λαό για ποιον λόγο η άμυνα είναι απαραίτητη. Και παρά το ότι η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας, Ursula von der Leyen, μια Χριστιανοδημοκράτης, αναγνωρίζει αυτές τις προκλήσεις, παρεμποδίζεται από τον Scholz, έναν Σοσιαλδημοκράτη.

Εάν ο Scholz επηρεάζεται από την ειρηνική πτέρυγα του κόμματός του ή από την αντί-αμερικανική βάση αυτού, ή έχει βλέψεις για την Καγκελαρία, η αξιοπιστία της Γερμανίας εντός του ΝΑΤΟ πλήττεται.

Η αξιοπιστία της Γερμανίας ως υπερασπιστή της πολυμέρειας εντός της ΕΕ είναι επίσης ανοιχτή αμφισβήτηση. Το πιο λαμπρό παράδειγμα είναι η συνεχιζόμενη υποστήριξη της Merkel για τον Nord Stream 2. Αυτός ο αγωγός -ο οποίος επιτρέπει στη Ρωσία να στέλνει αέριο απευθείας στη Γερμανία κάτω από τη Βαλτική- αμφισβητεί τον ίδιο τον στόχο της ΕΕ να δημιουργήσει ενεργειακή ασφάλεια με έμφαση στη διαφοροποίηση της προσφοράς. Ο αγωγός θα στερήσει από την Ουκρανία, μια σημαντική διαδρομή διέλευσης για τις εξαγωγές φυσικού αερίου στην Ευρώπη, τα τέλη διέλευσης, αλλά επίσης και από την Πολωνία.

Πάνω από όλα, η Γερμανία θα δεθεί με το ρωσικό αέριο για το προσεχές μέλλον. Η Merkel δεν μπορεί πλέον να δηλώνει με αξιοπιστία ότι ο Nord Stream 2 είναι ένα εμπορικό εγχείρημα. Η Ρωσία έχει επανειλημμένως χρησιμοποιήσει την ενέργεια ως ένα μέσο της εξωτερικής της πολιτικής. Ο Nord Stram 2 δεν αποτελεί εξαίρεση.

Αυτό που συνδέει τον Nord Stream 2 με το θέμα των δαπανών του ΝΑΤΟ είναι η αλληλεγγύη και η συνοχή αλλά και η απουσία στρατηγικής πρόβλεψης. Απορρίπτοντας την δέσμευσή του για την επίτευξη των στόχων για τις αμυντικές δαπάνες -όσο αμφιλεγόμενος κι αν είναι ο στόχος του 2% σε ό,τι αφορά την αξία του- και υπονομεύοντας τις προσπάθειες της ΕΕ στην ενεργειακή ασφάλεια, το Βερολίνο υιοθετεί μια μονομερή στάση. Και τα δύο παραδείγματα είναι ουσιαστικά αντί-πολυμερή.

Η Κίνα είναι ένα άλλο παράδειγμα. Καθυστερημένα, η γερμανική βιομηχανία και ο κλάδος των υπηρεσιών βλέπουν πώς οι κινεζικές επενδύσεις ανά την Ευρώπη υπονομεύουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Η Καγκελάριος Merkel θέλει να πετύχει μια συμφωνία με την Κίνα, να μην κατασκοπεύει η μία την άλλη (ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, Barack Obama το προσπάθησε αυτό επίσης). Η Γερμανία είναι πολύ απρόθυμη να αποκλείσει την Huawei επί της αρχής από την κατασκευή ενός δικτύου 5G στη Γερμανία, κάτι που επιβεβαιώνει πως η Γερμανία υστερεί στην ψηφιοποίηση και σε άλλες μορφές της νέας τεχνολογίας. Η υπόθεση της Huawei είναι άλλη μία πηγή έντασης μεταξύ των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Η Ουάσιγκτον έχει ζητήσει από τους Ευρωπαίους να μην χρησιμοποιούν την κινεζική τεχνολογία.

Η Γερμανία δεν είναι μόνη της στην επιδίωξη των εθνικών συμφερόντων ή που ενεργεί διμερώς. Αλλά αυτό που ενοχλεί τους συμμάχους του Βερολίνου είναι ο συχνά μανιώδης τόνος του όταν πρόκειται για την υπεράσπιση της πολυμερούς τάξης. Αυτά είναι όλα πολύ καλά για να κριτικάρει κανείς την συμπεριφορά του trump προς αυτή την τάξη. Αλλά τι γίνεται με το Βερολίνο που αμφισβητεί τη δική του ρητορική και τις ενέργειες;

Capital.gr

About Post Author

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
2021 Copyright © All rights reserved - Geopolitics & Daily News | Newsphere by AF themes.
Translate »
Geopolitics & Daily News Copyrights Reserved 2022