09/12/2022

Geopolitics & Daily News

Global news on Economy, Security, Politics and more

Είναι η στρατιωτική προετοιμασία, ανόητε!

Γράφει ο ιστορικός Παναγιώτης Γέροντας 

 

Ένα από τα αφηγήματα των τελευταίων ημερών που πραγματικά έχει κουράσει τα μάτια και το μυαλό μου συνοψίζεται στην φράση: «ο Πούτιν δεν ήθελε να καταλάβει το Κίεβο και όλη την Ουκρανία αλλά ήθελε να κάνει αντιπερισπασμό για να καταλάβει την νοτιοανατολική Ουκρανία».

Εκτιμούσα ότι δεν θα χρειαζόταν να γράψω ένα κείμενο για να εξηγήσω τα προφανή. Δεν είναι δυνατόν ο αντιπερισπασμός ενός στρατού να αποκτά τον χαρακτήρα κύριας και ευρείας επιχείρησης. Δεν είναι δυνατόν ο αντιπερισπασμός αυτός να καταντά να είναι ανυπέρβλητα κοστοβόρος τόσο σε υλικό, όσο και σε προσωπικό. Δεν μπορεί λόγω ενός αντιπερισπασμού να γελοιοποιείται ο ρωσικός στρατός χάνοντας τανκς από τρακτέρ και η Ρωσία να χάνει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο παγκοσμίως λόγω της χρονικής επέκτασης του πολέμου και της ισοπέδωσης πόλεων! Για να το κλείσουμε• η Ρωσία από την αρχή του πολέμου είχε καταλάβει ένα σημαντικό μέρος της νοτιοανατολικής Ουκρανίας. Γιατί απλά δεν επικέντρωσε από την αρχή εκεί τις στρατιωτικές της προσπάθειες, όπως κάνει τώρα;

Τότε τί συνέβη; Οι Ρώσοι πιάστηκαν στον ύπνο, αυτό συνέβη! Το 2014 στην Κριμαία οι Ρώσοι συνάντησαν έναν ουκρανικό στρατό διαλυμένο και διεφθαρμένο. Ήταν τέτοια η διάλυση που αξιωματικοί του Ουκρανικού Ναυτικού άλλαξαν πλευρά και τάχθηκαν με τους Ρώσους! Χαρακτηριστικές περιπτώσεις οι “αλήστου μνήμης” ναύαρχοι Denis Valentinovich Berezovsky και Sergei Stanislavovich Yeliseyev, οι οποίοι αυτομόλησαν στους Ρώσους παραμένοντας ναύαρχοι βεβαίως!

Το 2016 όμως, η Ουκρανική Κυβέρνηση αποφάσισε να αναδιοργανώσει τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας με την οικονομική και οργανωτική βοήθεια της Δύσης. Ο τότε Ουκρανός Πρόεδρος Petro Poroshenko ξεκίνησε ένα φιλόδοξο σχέδιο αναδιοργάνωσης των ουκρανικών δυνάμεων με ορίζοντα τετραετίας. Στο παραπάνω πλαίσιο, μελετήθηκαν λεπτομερώς προηγούμενες ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις σε άλλα κράτη, όπως αυτές στην Γεωργία το 2008.

Δύο σημαντικοί παράγοντες ενισχύθηκαν ιδιαίτερα: ο πρώτος ήταν η αλλαγή της «επιχειρησιακής σκέψης» των Ουκρανών. Οι μικροί αξιωματικοί του Ουκρανικού Στρατού απέκτησαν μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων χωρίς να ευρίσκονται υπό τη συνεχή επίβλεψη των ανωτέρων τους. Αν αυτό συγκριθεί με την μεγάλη απώλεια Ρώσων στρατηγών στο ουκρανικό μέτωπο τους τελευταίους μήνες, ίσως μπορεί να εξαχθεί το πόσο σημαντική ήταν αυτή η αλλαγή στην «στρατιωτική σκέψη» των Ουκρανών.

Ο δεύτερος ήταν η παλλαϊκή άμυνα. Έγιναν τεράστιες προσπάθειες να περάσει η κουλτούρα του εθελοντισμού στον ουκρανικό λαό. Αποτέλεσμα του παραπάνω, ήταν η οργάνωση πολιτών για την αντιμετώπιση μιας ενδεχόμενης ρωσικής εισβολής. Η εκπαίδευση πολιτών δεν οργανώνεται από την μία μέρα στην άλλη. Τα σχέδια καταρτίζονται πολλά χρόνια πριν – όπως όλα τα επιχειρησιακά θέματα – και εφαρμόζονται ταχύτατα στον καιρό του πολέμου. Πώς θα στρατολογήσεις τους πολίτες; πού (σε ποιά θέματα) θα τους εκπαιδεύσεις; πού θα τους τοποθετήσεις;… αυτές και άλλες ερωτήσεις πρέπει να έχουν απαντηθεί σαφώς και εναργώς πριν από την έναρξη του πολέμου.

Εν κατακλείδι, οι Ρώσοι άλλο περίμεναν και άλλο βρήκαν. Θέλετε ιστορικό παράδειγμα από την δική μας ιστορία; Αντιπαραβάλλετε τον Ελληνικό Στρατό του 1897 με αυτόν των Βαλκανικών Πολέμων (1912 – 1913). Οι Ρώσοι εκτίμησαν λάθος, θεώρησαν ότι θα κάνουν μια παρέλαση. Δεν ήταν έτσι.

 

Φωτογραφίες: η μεγάλη διαφορά. Στην πρώτη Ουκρανοί αξιωματικοί του Ναυτικού εγκαταλείπουν τις εγκαταστάσεις τους που έχουν καταληφθεί στην Κριμαία το 2014. Στη δεύτερη, υπερήφανες γυναίκες του Ουκρανικού Στρατού υπερασπίζονται το Κίεβο.

 

About Post Author

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
2021 Copyright © All rights reserved - Geopolitics & Daily News | Newsphere by AF themes.
Translate »
Geopolitics & Daily News Copyrights Reserved 2022