Είναι οι Τούρκοι οι Γενοκτόνοι, Ηλίθιε!
Γράφει ο Δημήτρης Φιλιππίδης
Δημοσιογράφος
Διευθυντής του Hellas Fm
ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΑΔΕΛΦΙΚΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΑΡΜΕΝΙΑΣ! 110 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΗΡΩΙΚΟΥ ΛΑΟΥ!
Είναι οι Τούρκοι οι Γενοκτόνοι, Ηλίθιε!
Επειδή διαβάζω γλυκανάλατες ανακοινώσεις για την Επέτειο Μνήμης 110 χρόνια από την Γενοκτονία των Αρμενίων και “ξεχνούν” οι πολιτικοί μας να αναφέρουν ΠΟΙΟΣ ειναι ο δραστης, να το πω οσο πιο καθαρά μπορώ: Την Γενοκτονία των αδελφών Αρμενίων διέπραξαν οι ίδιοι που διέπραξαν την Γενοκτονία των Ελλήνων του Ποντου, των Ελλήνων της Θράκης, των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, των Ασσυρίων και των Κούρδων:
Οι Γενοκτόνοι ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ που βίασαν, δολοφόνησαν, εξεδίωξαν, βασάνισαν και συνεχίσουν να αρνούνται να αναγνωρίσουν το έγκλημα! Οι Τούρκοι πριν 110 χρόνια εγκληματίες και οι απόγονοι τους εκγληματίες και αρνητές!
Ειναι η Τουρκία που δεν έχει ιστορία αλλά ποινικό μητρώο!
Είναι η Τουρκία που προσπαθούμε να κάτσουμε στο τραπέζι μαζί της και να κατευνάσουμε! Ειναι η Τουρκία που εισέβαλε στην Κύπρο και 51 χρονια μετά παραμένει ως δύναμη κατοχής και ενώ ακόμα έχουμε αγνοουμενους! Ειναι η Τουρκία που όπλισε τους βάρβαρους Αζερους του Αλίεφ για να προβούν σε νέα γενοκτονία στο Αρτσάχ αυτή την φορά! Είναι η Τουρκία με την οποια κάποιοι θέλουν να συνεκμεταλευτουν το Αιγαίο και ειναι η Τουρκία που οι Ευρωπαίου θέλουν να διαφυλάξει τα σύνορα της Ευρώπης!
Τί φοβάστε ρε; Να πείτε την αλήθεια; Να φωνάξετε για τους αδελφούς μας Αρμενίους με τους οποίους έχουμε κονιό παρελθόν, κοινό παρόν και μέλλον;
Σας παραθέτω το κείμενο που έγραψα πέρυσι, για τους αδελφούς μας
“H Αρμενία είναι τα βουνά της..!
Μερικές σκέψεις μου άτακτα γραμμένες για την επέτειο της επιθεσης στο Αρτσάχ, την κοιτίδα του αρμενικού έθνους
Δημήτρης Φιλιππίδης, 19 Σεπτεμβρίου 2024, Νέα Υόρκη
Η Αρμενία ειναι το Αραράτ που ποτέ δεν γονάτισε όσο αίμα και αν είδε, όσα εγκλήματα και αν βίωσαν οι άνθρωποι του! Τα είδε όλα χιλιάδες χρόνια τώρα! Μα δεν έκλεισε ποτέ τα μάτια του! Δεν φοβήθηκε ποτέ, δεν έφυγε ποτέ! Ποτέ δεν μπόρεσαν να το γκρεμίσουν! Ειναι αυτή η Αρμενία που υπομένει αλλά επιμένει και στο τέλος παραμένει!
Η Αρμενία ειναι το Αραράτ που μεγαλοπρεπές στέκεται εκεί και το φοβούνται, δεν φοβάται!
Η Αρμενία μικρή μα τόσο μεγάλη είναι ιστορία της! Μία ιστορία που ξεχειλίζει και που ξεχύνεται σε κάθε γωνιά του πλανήτη που βρέθηκε ένας κάτοικος της! Σαν να ξεχύνεται η ιστορία επειδή δεν χωρούσε οπως και το μεγαλείο του λαού μέσα στα στενά σύνορα της!
Την Αρμενία την βλέπεις παντού: σε γειτονιές, σε πόλεις και χωριά, σε τεχνες και γράμματα, σε βιβλιοθήκες και ιστορικά κειμήλια ανά τον κόσμο!
Οι Αρμένιοι φεύγουν από την χώρα τους αλλά το Αραράτ δεν φεύγει ποτέ από μέσα τους! Το κουβαλάνε μαζί τους!
Περήφανοι και τίμιοι, ακλόνητοι στις αρχές και παραδόσεις τους, ικανοί για όλα, για το καλύτερο! Και ας είναι λίγοι, φαίνονται αμέτρητοι γιατί ποτέ δεν κρύβουν την περηφάνεια τους!
Και όταν αναρωτιέσαι, μα έμεινε η Αρμενία μόνη της ανάμεσα σε Σκύλα και Χάρυβδη; Ξέχασε ο πολιτισμένος κόσμος την Αρμενία;
Μα ποιος κόσμος είναι πολιτισμένος όταν επιλέγει τους βάρβαρους από το δίκαιο;
Ποιος κόσμος είναι πολιτισμένος όταν επιλέγει τα πετροδόλαρα από την ιστορία και τον πολιτισμό; Οταν προτιμάει το ψέμα και την προπαγάνδα από την αλήθεια;
Ποιος μπορεί στον πολιτισμένο κόσμο να αποκαλείται άνθρωπος όταν επιτρέπει σφαγές, βιασμούς και γενοκτονίες; Ποιος μπορεί να κοιμάται ήσυχος όταν κλείνει τα μάτια και τα αυτιά του ακόμα και σήμερα στα εγκλήματα σε βάρος μικρών παιδιών στο Αρτσάχ;
Αλλά έχετε υπόψην σας δυνατοί αυτού του αδύνατου και άδικου κόσμου: Το Αρτσάχ και η Αρμενία πολλές φορές έζησαν τον τρόμο, πολλές φορές βάφτηκαν με αίμα, πολλές φορές καταστράφηκαν και εζησαν γενοκτονίες: ομως κάθε φορά σήκωναν κεφάλι και ανάστημα κάνοντας τον πόνο δύναμη και αποφασιστικότητα, αφήνοντας την καταστροφή στο παρελθόν! Οπλισμένοι οι Αρμένιοι με πείσμα και οργή για όσα έχουν ζήσει αλλά μην τους λυπάσαι: Να τους ζηλεύεις για όσα έχασαν και δεν λύγισαν, για όσα έζησαν και δεν πέθαναν! Δεν χάθηκαν ποτέ γιατί ειναι οι ίδιοι τους το Αραράτ! Βλοσυρό, περήφανο, αποφασισμένο, αμετακίνητο, μεγαλοπρεπές! Στα βάθη των αιώνων! Στα βάθη της ιστοριας της αιματοβαμένης!
Ας σκεφτούμε οι Ελληνες πόσα μας συνδέουν με τον λαό αυτό! Πόσα πολλά μας συνδέουν στο χθες, στο σήμερα, στο αύριο! Πόσες ομοιότητες ηρωισμού αλλά και καταστροφης που βιώσαμε μαζί!
Ανοίξτε τα μάτια, τα αυτιά, ακούστε το θρόισμα των φύλλων από πλαγιές των βουνών της Αρμενίας που λένε τις αλήθειες!
Και να μην ξεχνάμε πως όσες αρβύλες τουρκοαζέρων και αν λερώσουν το Αρτσάχ, όσα μνημεία και αν καταστρέψουν και όσους ανθρωπους αν φονεύσουν και διώξουν απο την γη τους, δεν σβήνεται η ιστορία, πάντα θα παραμένουν οι ήχοι των ποταμιών και των λιμνών, το βλέμμα των βουνών εκεί να λένε την αλήθεια! Θα ειναι μάρτυρες ενός λαού που αρνείται να χάσει, αρνείται να κρυφτεί, αρνείται να σιωπήσει!
ΥΓ: οι Ελληνες εχουμε χρέος να είμαστε δίπλα στα αδέλφια μας τους Αρμενίους και να ζητάμε δικαιοσύνη για τα εγκλήματα πολέμου στο Αρτσάχ. Ζητάμε με κάθε τρόπο την αποφυλάκιση των Αρμενίων από τις φυλακες του Αζερμπαιτζάν!
