Το διεθνές δίκαιο και οι τραγικές συγκρίσεις

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν 
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας

Τουρκία: Γαλάζια πατρίδα. Όλα αυτά είναι δικά μας..

Ελλάδα: Διεθνές δίκαιο, Διεθνές δίκαιο.

—

Αλβανία: Τσαμουριά.  Όλα αυτά είναι δικά μας.

Ελλάδα: Διεθνές δίκαιο, Διεθνές δίκαιο.

—

Σκόπια (τα ορφανά του Τίτο): Μακεδονία είμαστε εμείς

Ελλάδα: Διεθνές δίκαιο, Διεθνές δίκαιο.

—

Λιβύη: Νησιά δεν υπάρχουν. Δική μας περιοχή αυτή.

Ελλάδα: Διεθνές Δίκαιο, Διεθνές Δίκαιο.

==== **** ====

Παλαιστίνη: Η περιοχή είναι δική μας.

Ισραήλ: F35, Iron Dome, F15, F16 (πάρτε να έχετε)

—

Ιράν: Θα καείτε στην κόλαση του Αλλάχ.

Ισραήλ: F35, Iron Dome, F15, F16 (πάρτε να έχετε)

—

Συρία, Τζιχάντ, Χεζμπολάχ: Θα σας εξαφανίσουμε

Ισραήλ: F35, Iron Dome, F15, F16 (πάρτε να έχετε)

—

Τουρκία: Είστε τρομοκράτες

Ισραήλ: Μισό. Γεμίζω και έρχομαι (Μαβί Μαρμαρά, βόρεια Συρία, Εμπλοκή με ΠΑ)

ΕΕ και ΗΠΑ: Καθίστε φρόνιμα. Δεν είναι πράγματα αυτά.

Ισραήλ: Δουλειά σας εσείς. Εμείς κάνουμε αυτό που πρέπει για εμάς.

********************

Ελλάδα Vs Ισραήλ

Ποιος είναι αυτός που σέβονται περισσότερο;

Πότε θα κατανοηθεί πως η διπλωματία έχει πεπερασμένα όρια και από ένα σημείο και μετά η λύση αδιεξόδου για να επιστρέψεις ξανά στην διπλωματία είναι με την κτήση πλεονεκτημάτων δια της επιβολής σκληρής ισχύος;

Ως πότε η Ελλάδα θα το παίζει «Τζανετάκος» της περιοχής;

Γιατί αγοράζουμε εξοπλισμούς με αιματηρές δαπάνες , όταν δεν χρησιμοποιούνται ακόμα και για το ελάχιστο του πράγματος που λέγεται Εθνική κυριαρχία;

Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε αυτούς τους τζιτζιφιόγκους να ασκούν φοβισμένη εξωτερική πολιτική;

Ποιος θα μας πειράξει αν εμείς απαντήσουμε σε αυτούς το πιο απλό όλων; ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ!

Πού είδαμε κάποιο κράτος να περιορίζεται στην ονομασία διεθνούς δικαίου ως μόνο όπλο στην φαρέτρα και να καταφέρνει κάτι;

—

– Και τι θες; Να κάνουμε πόλεμο;

Με τέσσερις φράσεις η απάντηση

Ο πόλεμος είναι εδώ είτε το θες είτε όχι.

Si Vis pacen para bellum.

Το δέντρο της ελευθερίας ποτίζεται με αίμα (δυστυχώς)

Η Ελλάδα το 1940 απάντησε στο γιατί μερικές φορές πρέπει να πολεμήσεις.

Αν εσείς (ηγεσία) δεν νιώθετε πως είμαστε ικανοί να κάνουμε το έξτρα βήμα ακόμα και απέναντι σε failed states κλείστέ το, το ρημάδι. Δώστε την χώρα σε τρίτους και ετοιμαστείτε ως διοικητές και ηγέτες για την κρεμάλα που καταλήγουν όλοι ιστορικά όσοι παρέδωσαν κυριαρχία.

ΦΤΑΝΕΙ.