Η μάχη των αναδυόμενων υποψηφίων σ΄ένα πολυπολικό κόσμο

Η μάχη των αναδυόμενων υποψηφίων σ΄ένα πολυπολικό κόσμο- Η περίπτωση της Κίνας  

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν

Στην ιστορία του πλανήτη πάντα υπήρχε αυτή η περίοδος. Εκεί δηλαδή που οι ισχυροί για οποιονδήποτε λόγο (κυρίως εσωτερικό) δημιουργούσαν ένα κενό επιρροής και ισχύος.

Σε εκείνο το σημείο πάντα υπήρχαν δυνάμεις που ήθελαν να καλύψουν αυτό το κενό. Με την κάλυψη του αμέσως μετά έθεταν σε αμφισβήτηση την κυριαρχία των πρώτων. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που συναντάμε παντού στη φύση και όχι μόνο στις κοινωνίες των ανθρώπων.

Είτε κάποιο ζώο αρχηγός, είτε μια αγέλη, στο πρώτο κενό και στραβοπάτημα, στην πρώτη ένδειξη αδυναμίας ή υποχώρησης που θα δείξει, εκείνη ακριβώς την στιγμή θα υπάρξει και ο επίδοξος διεκδικητής.

Γύρω από τον διεκδικητή θα μαζευτούν αρκετοί. Δυσαρεστημένοι από την υπάρχουσα κατάσταση επιδιώκοντας το κάτι παραπάνω για τους ίδιους θα προσεταιριστούν τον διεκδικητή με πολλές υποσχέσεις και πράξεις στήριξης (συνήθως χωρίς κάποια ιδιαίτερη δαπάνη για αυτούς σε πόρους, δυναμική, κ.α. )

Στη συνέχεια η σύγκρουση θα είναι θέμα χρόνου.

Και εκεί θα έρθει είτε η ήττα και η διάλυση του ισχυρού, είτε η ήττα του διεκδικητή που θα φανεί τελικά αδύναμος και ο διαμελισμός του, όχι από τον ισχυρό, αλλά από όλους εκείνους που συνεργάστηκαν με αυτόν, καθώς ήδη ξέρουν τις αδυναμίες του.  Ταυτόχρονα θα τον παραχωρήσουν ως εκδούλευση στον ισχυρό για να γλιτώσουν και οι ίδιοι.

Κατά την άποψη μου αυτό  ακριβώς γίνεται τώρα με την Κίνα.

Η Κίνα προκαλεί ανοιχτά τις ΗΠΑ και την Δύση γενικότερα. Κινείται με λυκοσυμμαχίες με Ινδία και Ρωσία. Από κοντά και μικρότεροι που θεωρούν πως η Δύση πλέον δεν τους αρκεί.

Όμως η Κίνα, όσο ικανή και αν φαντάζει, είναι ο διεκδικητής ακόμα. Δεν έχει ικανή ισχύ να τρομάξει. Οι δυνάμεις της περιορίζονται στα του Ειρηνικού Ωκεανού. Η Δύση όμως με το ΠΝ της βρίσκεται παντού. Το βλέπουμε συνεχώς.

Ο χρόνος που η Κίνα διάλεξε να προκαλέσει δεν είναι ο κατάλληλος καθώς υστερεί ακόμα σε σημαντικούς τομείς. Αν προκαλέσει τον ισχυρό (Δύση-ΗΠΑ) τα παραπάνω θα τα δούμε σύντομα να συμβαίνουν.Τα είδαμε με την Ρωσία. Πολλοί έχουν ψευδαίσθηση πως η Ρωσία έχει ισχυρή οικονομία, έχει δυνάμεις κ.α. Η πραγματικότητα είναι διαφορετική.

Το δημογραφικό πρόβλημα της Ρωσίας και οι μετανάστες από Κεντρική Ασία

Η δημογραφική κρίση και το μεταναστευτικό ανησυχούν την Ρωσία

Κατά την διάρκεια της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, ενισχύθηκε το πρόβλημα λειψανδρίας που αντιμετωπίζει το Κρεμλίνο (ειδικά με την υπογεννητικότητα που παρατηρείται στην Ρωσία). Έχασε την θέση του δεύτερου ισχυρού, καθώς επί του πεδίου πασχίζει ακόμα να πάρει εδάφη χωρίς να έχει αντιμετωπίσει συνολικά την Δύση. Μόνο την τεχνολογία της. Ούτε στρατιώτες του ΝΑΤΟ είναι εκεί, ούτε οι στρατιές του σε εξοπλισμούς με χειριστές τους ίδιους. Αντιμετωπίζει τους άνδρες της Ουκρανίας με δυτική τεχνολογία στα χέρια τους που δεν την ξέρουν και τόσο καλά. Αυτό λέγεται πρόβλημα.

Η Κίνα είναι στο ίδιο σημείο. Έχει τεράστιο αριθμό στρατιωτών. Έχει όπλα και έχει και άρτια τεχνολογία (αλλά όχι ικανή ακόμα). Το ΠΝ της κάνει ακόμα βήματα μωρού. Το ίδιο και η ΠΑ της που αντέγραψε την Δυτική (βιομηχανική κατασκοπεία) και ακόμα όμως 5ης γενιάς αεροσκάφος δεν έχει.

Η Δύση όμως έχει ήδη εστιάσει στις αλλαγές αυτές. Ειδικά οι ΗΠΑ δήλωσαν σημαία και στόχαστρο. Και κάνουν κινήσεις αφού ξηλώνουν κάθε παραγωγή από την Κίνα και σιγά σιγά αναδιαμορφώνουν και το δόγμα πολέμου τους (Νέα έκθεση για 2026)

Και οι γύρω γύρω; Όπως σε μια παρτίδα ντάμα θα λάβουν θέσεις. Όμως τα πούλια στην ντάμα εύκολα αλλάζουν χρώμα αναλόγως ποιος επικρατεί και τα καπελώνει.

Εν ολίγοις, το κενό ισχύος θα καλυφθεί. Το σύνηθες σενάριο είναι να το διατηρεί ως κεκτημένο ο ισχυρός. Και ο κύκλος συνεχίζεται.

Αν πέσει ο ισχυρός έρχεται μια μικρή περίοδος χάους, μέχρι την ανάδειξη του νέου ισχυρού. Ένα ωραίο δείγμα για αυτό ήταν ό,τι συνέβη όταν είχε πέσει η ρωμαϊκή αυτοκρατορία, το Βυζάντιο, η οθωμανική αυτοκρατορία και τί επακολούθησε στην περιοχή κ.α.

Ενδιαφέροντες καιροί άρα και επικίνδυνοι!