Αποκαλύπτοντας τον ρόλο της εξτρεμιστικής οργάνωσης BDS

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας 

Μερικά λόγια για την αμφιλεγόμενη οργάνωση του BDS που στην Ευρώπη ειδικά έχει μπει στο στόχαστρο των Αρχών για πλήθος πράξεων στα όρια ποινικού αδικήματος.

Η συγκεκριμένη οργάνωση που στα Ελληνικά σημαίνει “Μποϊκοτάζ, Αποεπένδυση και Κυρώσεις (BDS)” να αναφέρουμε πώς είναι έξυπνα σχεδιασμένη οργανωτικά καθώς δεν αποτελεί ενιαία οντότητα που μπορεί να διωχθεί. Μοιάζει αρκετά με την οργανοδομή που έχουν οργανώσεις με ποινικό χαρακτήρα όπου κάθε πυρήνας λειτουργεί μεν αυτόνομα, αλλά έχει κεντρικές διαταγές από πρόσωπα που ηγούνται ως αρχηγοί τους σε ένα δίκτυο επιπλέον. H πρώτη σημαντική της εμφάνιση στην Ελλάδα ως ίχνος φαίνεται να είναι το 2020. Μια χρονιά που η Ελλάδα γενικά είχε προβλήματα εθνικής φύσης με γειτονική χώρα (θυμίζουμε όσα συνέβησαν στον Έβρο με την Τουρκία και την προσπάθεια εισβολής των μεταναστών με την αρωγή της τουρκικής ηγεσίας) .

Ωστόσο, έχει χαρακτηριστεί ή επισημανθεί ως εξτρεμιστική από ορισμένες κυβερνητικές αρχές σε συγκεκριμένες χώρες, και οι δραστηριότητές της έχουν αντιμετωπίσει νομικές προκλήσεις. Ακολουθεί μια περίληψη βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών:

– Γερμανία: Τον Ιούνιο του 2024, το Ομοσπονδιακό Γραφείο για την Προστασία του Συντάγματος της Γερμανίας χαρακτήρισε την κίνηση BDS ως «υπόθεση ύποπτου εξτρεμισμού» λόγω των αντι-ισραηλινών δραστηριοτήτων της και των φερόμενων δεσμών της με κοσμικές παλαιστινιακές εξτρεμιστικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Χαμάς και της Παλαιστινιακής Ισλαμικής Τζιχάντ. Αυτός ο χαρακτηρισμός επιτρέπει πλέον στις γερμανικές αρχές να παρακολουθούν τους ακτιβιστές της BDS και βοήθησε να στρατολογηθούν πληροφοριοδότες εντός της οργάνωσης. Το 2019, το Γερμανικό Κοινοβούλιο καταδίκασε τη BDS, χαρακτηρίζοντας τις μεθόδους και την προπαγάνδα του ως αντισημιτικές.

– Γαλλία: Το 2015, το ανώτατο εφετείο της Γαλλίας επικύρωσε ποινικές καταδίκες εναντίον 12 ακτιβιστών της BDS για υποκίνηση διακρίσεων μέσω της διανομής φυλλαδίων που προέτρεπαν σε μποϊκοτάζ ισραηλινών προϊόντων. Οι ακτιβιστές τιμωρήθηκαν με πρόστιμο 1.000 ευρώ ο καθένας και υποχρεώθηκαν να καταβάλουν 28.000 ευρώ σε δικαστικά έξοδα. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2020, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (σ.σ. που έχει πολλές φορές κριθεί αρνητικά τόσο για την σύνθεση του όσο και για την νομική επιχειρηματολογία αποφάσεων του) ανέτρεψε αυτή την απόφαση, κρίνοντας ότι οι καταδίκες παραβίασαν την ελευθερία της έκφρασης των ακτιβιστών σύμφωνα με το Άρθρο 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Άλλες Χώρες: Καμία άλλη χώρα δεν έχει καταγραφεί ότι έχει καταδικάσει ακτιβιστές της BDS ειδικά για εξτρεμισμό. Ωστόσο, νόμοι κατά της BDS υπάρχουν σε διάφορες μορφές, ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου πάνω από 30 πολιτείες έχουν περάσει νομοθεσία που επιβάλλει κυρώσεις για την υποστήριξη της BDS, συχνά χαρακτηρίζοντάς την ως αντισημιτική. Αυτοί οι νόμοι επικεντρώνονται στον περιορισμό της συμμετοχής σε μποϊκοτάζ και όχι στον χαρακτηρισμό της BDS ως εξτρεμιστικής οργάνωσης. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια οδηγία του 2016 που περιόριζε τα τοπικά αυτοδιοικητικά συμβούλια από την υποστήριξη της BDS κρίθηκε παράνομη από το Ανώτατο Δικαστήριο το 2020, με την αιτιολογία της ελευθερίας της έκφρασης όπου δείχνει και το μοτίβο που επεσήμανα πριν.

Οι επικριτές της BDS, συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινής κυβέρνησης και οργανώσεων όπως η Anti-Defamation League (ADL), υποστηρίζουν ότι η ρητορική και οι στόχοι της οργάνωσης—όπως η άρνηση του δικαιώματος ύπαρξης του Ισραήλ—προάγουν τον εξτρεμισμό ή τον αντισημιτισμό. Οι υποστηρικτές, συμπεριλαμβανομένων ηγετών της BDS όπως ο Ομάρ Μπαργούτι ( είχε κατηγορηθεί για φοροδιαφυγή και αφέθηκε λόγω αμφιβολιών ενώ και στις ΗΠΑ θεωρείται ως πρόσωπο μη αποδεκτό για είσοδο), ανταπαντούν ότι πρόκειται για μια μη βίαιη κίνηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που βασίζεται στο πρότυπο της εκστρατείας κατά του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, και ότι οι κατηγορίες για εξτρεμισμό αποτελούν προσπάθειες καταστολής της ελευθερίας του λόγου. Αυτό βέβαια δεν τους εμποδίζει να “ακυρώνουν” με καμπάνιες επιχειρήσεις και πρόσωπα που διαφωνούν μαζί τους, όπως κάνουν οργανώσεις ποινικού χαρακτήρα.

Ποια είναι όμως τα ηγετικά μέλη της συγκεκριμένης οργάνωσης παγκοσμίως αλλά και στην χώρα μας;

Εδώ έχει ενδιαφέρον. Δεν υπάρχει ονομαστική ηγεσία πλην ελαχίστων και σίγουρα δεν υπάρχει νομικός εκπρόσωπος, καθώς αυτοπεριγράφονται ως κίνημα παρά ως οργάνωση, αν και έχουν ακόμα και κανάλια χρηματοδότησης προς Παλαιστίνη. Κανάλια που ήδη έχουν γίνει αντικείμενο ελέγχου για μαύρο χρήμα. Ήδη υπάρχει άλλωστε παραδοχή πως λαμβάνουν χρήματα από ξένες κυβερνήσεις και ιδιωτικούς οργανισμούς κατά παράβαση ακόμα και τοπικών νομοθεσιών ( https://ngo-monitor.org/key-issues/bds/funding-for-bds/ )

Τί συμβαίνει στην Ελλάδα;

Ουσιαστικά δεν συμβαίνει απολύτως τίποτα όσον αφορά τον έλεγχο της συγκεκριμένης οργάνωσης που λειτουργεί με σκοπό την υποκίνηση αντιδράσεων κατά προσώπων, οργανισμών και ξένων επισκεπτών που δεν συμβαδίζουν με το σκεπτικό της οργάνωσης. Ουκ ολίγες φορές μάλιστα έχει υποκινήσει σε πράξεις βίας μέσα από δημόσιο λόγο, ακροβατώντας στον νόμο 4285/2014 και στο άρθρο περί διακρίσεων 361β του ποινικού κώδικα για άρνηση παροχής υπηρεσιών και αγαθών, με σκοπό την διάκριση. Σε αυτό μπορεί κάποιος να προσθέσει και πράξεις σε πορείες όπως χρήση βεγγαλικών με σκοπό την φθορά ξένης περιουσίας και μια σειρά άλλων παραπτωμάτων.

Η Ελληνική κυβέρνηση ΚΩΦΕΥΕΙ και ΕΘΕΛΟΤΥΦΛΕΙ μέχρι στιγμής, καθώς αν μη τι άλλο θα έπρεπε να ελεγχθεί μια οργάνωση για το πώς λειτουργεί και τί ακριβώς έχει ως αντικείμενο (δηλωμένο επίσημα και νομικά υπόλογο) σε πρωτοδικείο της χώρας. Θυμίζω εδώ πως ζητάει χρηματοδοτήσεις κάτι που προφανώς περνάει σε ΙΒΑΝ ακόμα και ως δωρεά. Όμως για κάποιο λόγο ούτε αυτό ελέγχεται ως πρέπει (πέρα από όσα κάνει η ΤτΕ για όλους τους λογαριασμούς).

Εν ολίγοις και εδώ μπαίνει μια αποκλειστικά ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ. Η συγκεκριμένη οργάνωση μου θυμίζει παραφυάδα της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που άγεται και φέρεται κατά διαταγές και χορηγίες τρίτων με αδιαφανή τρόπο και κάνει εμφανώς ζημιά σε εθνικά συμφέροντα. Αν μη τι άλλο θα έπρεπε ήδη ο κ. Φλωρίδης και ο κ. Χρυσοχοϊδης, καθώς και ο κ. Πλεύρης να συνεργαστούν και να προβούν σε ελέγχους των μελών της (όσα είναι εμφανή) αλλά και σε κάθε ενέργεια τους, ειδικά εις βάρος Ελληνικών συμφερόντων.

Δεν γνωρίζω αν έχει ήδη υπάρξει κινητοποίηση για αυτό από δικαστική πλευρά, αλλά σίγουρα και νομικό προηγούμενο εντός ΕΕ υπάρχει και στοιχεία και δεδομένα για έρευνα και έλεγχο υπάρχουν. Καλό είναι να γίνει κάτι τώρα που το όλο φαινομενο είναι σε “εμβρυακή κατάσταση” παρά αργότερα.

Υ.γ. Να μην ξεχάσω προφανώς πως έχει συνεργασίες με συνδικάτα του ΚΚΕ, του Μερα25, της Πλεύσης Ελευθερίας, της Μουσουλμανικής Ένωσης της Ελλάδος (ΜΚΟ) , σημαντικής μερίδας καλλιτεχνών και γενικότερα μια σύνθεση επαφών που δείχνει και κάποια πράγματα σε γνωρίζοντες όσον αφορά τον προσανατολισμό ιδεολογικά για την συγκεκριμένη οργάνωση.