Είμαστε ασφαλείς γιατί κάποιοι μας προσέχουν – Καλά Χριστούγεννα

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας

Οι περισσότεροι λέμε χρόνια πολλά από τη ζεστή θαλπωρή της οικογένειάς μας, με χαμόγελα, ζεστασιά και ωραία ατμόσφαιρα. Όλοι νιώθουμε ασφάλεια και ηρεμία επειδή κάποιοι βρίσκονται στο καθήκον αυτές τις ημέρες.

Στέκονται ακίνητοι στη σκοπιά, ένα σκοτεινό περίγραμμα μέσα στη βροχή. Το νερό κυλάει αδιάκοπα πάνω στο κράνος, διαπερνά το ύφασμα της στολής, βρίσκει το δέρμα και το μουδιάζει. Το κρύο δεν είναι πια αίσθηση, είναι μια παθητική κατάσταση. Μπαίνει στα κόκαλα, βαραίνει τα βλέφαρα, κάνει τον χρόνο να απλώνεται αφύσικα. Γύρω τους, το τοπίο σκοτεινό και σιωπηλό, καθώς μόνο ο αέρας σφυρίζει, ενώ το τρίξιμο του εξοπλισμού και ο ρυθμικός χτύπος της βροχής πάνω τους, τους θυμίζουν ότι ο κόσμος κινείται.

Τα μάτια σαρώνουν το σκοτάδι μηχανικά, με πειθαρχία, ενώ το σώμα παλεύει να μείνει σε εγρήγορση σε μια σκοπιά, πάνω σε ένα σκάφος, μπροστά σε μια οθόνη ραντάρ. Κάθε σκιά μοιάζει να αποκτά πρόθεση, κάθε ήχος σημασία. Δεν υπάρχει φόβος ή απειλή με την κραυγαλέα τους μορφή. Απέναντι σε όλα αυτά υπάρχει ευθύνη, βαριά και σιωπηλή, που τους κρατά όρθιους και ενεργούς.

Όταν πλησιάζουν οι άγιες αυτές ημέρες των Χριστουγέννων, το σκοτάδι αποκτά άλλη υφή. Δεν είναι μόνο η νύχτα στα όρια των συνόρων, αλλά και η απόσταση από τα φωτισμένα σπίτια, τα τραπέζια που στρώνονται αλλού, τις φωνές αγαπημένων που δεν ακούγονται.

Στη σκοπιά, οι ώρες κυλούν με μια παράξενη νοσταλγία που δεν εκφράζεται. Οι στρατιώτες μοιράζονται λίγες λέξεις, ένα βλέμμα κατανόησης, έναν καφέ που αχνίζει, πρόχειρα φτιαγμένος από το ΚΨΜ ή από το μαγειρείο. Αυτή είναι η συντροφιά τους. Το αυτί μένει κολλημένο στον ασύρματο, πάντα σε αναμονή, ακόμη και τη νύχτα που αλλού διασκεδάζουν, ανταλλάσσουν δώρα και κάθονται γύρω από το εορταστικό τραπέζι.

Κανείς δεν λέει δυνατά ό,τι σκέφτεται, μα όλοι νιώθουν το ίδιο βάρος: την απουσία και μαζί την επίγνωση ότι το καθήκον δεν γνωρίζει γιορτές. Κι έτσι στέκονται, μαζί αλλά μακριά από τους δικούς τους, κρατώντας σκοπιά όχι μόνο στα σύνορα, αλλά και μέσα τους.

Μια στάση, μια φρουρά, και το συναίσθημα πως όσο στέκονται αυτοί εκεί, ΟΛΟΙ ΜΑΣ , ανεξαιρέτως ιδεολογίας, θα είμαστε ασφαλείς ως οικογένεια και συμπατριώτες τους γιατί αυτοί δεν θα αφήσουν κανέναν να μας πειράξει.

Χρόνια πολλά και Καλά Χριστούγεννα, κυρίες και κύριοι στις ΕΔ, στα σώματα ασφαλείας και στις δυνάμεις πρώτης αντίδρασης. Σας σκεφτόμαστε και εμείς, να το γνωρίζετε!

Με εκτίμηση, το φετινό μας εορταστικό editorial είναι αφιερωμένο σε εσάς!