Η Ουάσινγκτον θέτει τις εγγυήσεις ασφαλείας της στην Ουκρανία υπό προϋποθέσεις
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν πει στο Κίεβο ότι οι αμερικανικές εγγυήσεις ασφαλείας θα εξαρτώνται από μια ειρηνευτική συμφωνία που θα περιλαμβάνει την παραχώρηση του Ντονμπάς στη Ρωσία, σύμφωνα με αρκετές πηγές κοντά στις συζητήσεις των Financial Times. Η Ουάσινγκτον φέρεται επίσης να έχει προτείνει την ενίσχυση του ουκρανικού στρατού μετά τον πόλεμο σε αντάλλαγμα για την αποχώρηση των ουκρανικών δυνάμεων από περιοχές που εξακολουθούν να ελέγχονται στα ανατολικά. Αυτή η προσέγγιση σηματοδοτεί μια σκλήρυνση της αμερικανικής στάσης, σε μια εποχή που ο Πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ήλπιζε να συνάψει γρήγορα διμερείς συμφωνίες ασφαλείας και ένα σχέδιο ανοικοδόμησης.
Το Κίεβο επιδίωκε να υπογράψει συμφωνίες αυτόν τον μήνα για εγγυήσεις ασφαλείας και ένα οικονομικό πρόγραμμα μετά τη σύγκρουση, προκειμένου να ενισχύσει τη θέση του σε πιθανές διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα. Αλλά η κυβέρνηση Τραμπ τώρα σηματοδοτεί ότι οποιαδήποτε δέσμευση των ΗΠΑ θα εξαρτηθεί από μια προηγούμενη συμφωνία με τη Ρωσία. Ουκρανοί και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι περιγράφουν αυτή τη στάση ως μια προσπάθεια να αναγκαστεί η Ουκρανία να αποδεχτεί επώδυνες εδαφικές παραχωρήσεις, κάτι που η Μόσχα απαιτεί εδώ και καιρό.
Το Ντονμπάς παραμένει μια πολιτική και στρατηγική κόκκινη γραμμή για το Κίεβο. Αυτή η βιομηχανική περιοχή, που περιλαμβάνει τις επαρχίες Ντόνετσκ και Λουχάνσκ, παρουσιάζεται ως προπύργιο από το 2014. Η αμυντική ζώνη γύρω από το Κραματόρσκ και το Σλαβιάνσκ αναφέρεται συχνά ως «φρούριο». Σύμφωνα με πρόσφατες δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των Ουκρανών απορρίπτει οποιεσδήποτε εδαφικές παραχωρήσεις σε αυτήν την περιοχή. Ωστόσο, η Ουάσινγκτον πιέζει για τη δημιουργία μιας ειδικής οικονομικής ζώνης, με την απόσυρση των ουκρανικών στρατευμάτων για τη δημιουργία μιας ζώνης ασφαλείας.
Αρχικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες φέρεται να οραματίζονταν μια αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη που θα αναγνωρίζεται ως ρωσικό έδαφος, με την ανάπτυξη ρωσικών δυνάμεων ασφαλείας. Μετά από διαμαρτυρίες από το Κίεβο και τους Ευρωπαίους εταίρους, προέκυψε ένας συμβιβασμός γύρω από μια ουδέτερη δύναμη για την επιτήρηση της ζώνης. Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι είναι πρόθυμος να εξετάσει μια ελεύθερη οικονομική ζώνη, υπό την προϋπόθεση ότι θα παραμείνει αναγνωρισμένη ως ουκρανική και ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα αποσυρθούν σε ισοδύναμη απόσταση.
Οι προτεινόμενες εγγυήσεις θα περιλαμβάνουν μια δέσμευση βασισμένη στο Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, καθώς και μια υπόσχεση για συντονισμένη στρατιωτική αντίδραση σε περίπτωση παρατεταμένης επίθεσης. Ωστόσο, αυτές οι δεσμεύσεις θεωρούνται πολύ αόριστες για να καθησυχάσουν το Κίεβο και ενδεχομένως πολύ ευρείες για να γίνουν αποδεκτές από τη Μόσχα. Στο παρασκήνιο, Ουκρανοί αξιωματούχοι πιστεύουν ότι η Ουάσινγκτον χρησιμοποιεί την υπόσχεση εγγυήσεων ως μοχλό πίεσης για να πιέσει το Κίεβο να κάνει παραχωρήσεις που θα μπορούσαν να φέρουν τη Ρωσία πίσω στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Ο Λευκός Οίκος αρνείται οποιαδήποτε επιθυμία να επιβάλει εδαφικές παραχωρήσεις, λέγοντας ότι ο ρόλος του περιορίζεται στη διευκόλυνση μιας συμφωνίας μεταξύ των δύο πλευρών. Ωστόσο, πηγές κοντά στις διαπραγματεύσεις αναγνωρίζουν ότι, κατά την αμερικανική άποψη, ο τερματισμός του πολέμου απαιτεί την αποχώρηση της Ουκρανίας από το Ντονμπάς, χωρίς αντίστοιχη πίεση στον Βλαντιμίρ Πούτιν να εγκαταλείψει αυτό το κεντρικό αίτημα. Στο έδαφος, η Ρωσία ελέγχει περίπου το 80% του Ντονμπάς. Ουκρανοί στρατιωτικοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η επίσημη απώλεια αυτής της περιοχής θα έδινε στη Μόσχα μια προωθημένη βάση για μελλοντικές επιθέσεις στο εσωτερικό της χώρας. Το Κρεμλίνο, από την πλευρά του, υποστηρίζει ότι δεν θα αποδεχθεί καμία συμφωνία χωρίς πλήρη και μονομερή αποχώρηση από την Ουκρανία.
Ένας νέος γύρος τριμερών συνομιλιών αναμένεται μετά από μια αρχική συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι αυτό το Σαββατοκύριακο. Ο Ζελένσκι αναγνωρίζει ότι τα πολύπλοκα πολιτικά ζητήματα παραμένουν άλυτα και στο Κίεβο υπάρχει εκτεταμένη ανησυχία ότι οι ασαφείς εγγυήσεις δεν θα αντισταθμίσουν τις μη αναστρέψιμες εδαφικές απώλειες, ενώ η Ουάσινγκτον φαίνεται έτοιμη να συνδέσει τη μελλοντική ασφάλεια της Ουκρανίας με μια παραχώρηση που η ουκρανική κοινωνία θεωρεί απαράδεκτη.