Η επάρκεια πυρομαχικών των ΗΠΑ
Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας
Μερικά πράγματα για επάρκεια πυρομαχικών που το τελευταίο διάστημα αναφέρεται έντονα από διάφορες πλευρές και σε διάφορες συζητήσεις. Οι πληροφορίες που ακολουθούν είναι όλες σύγχρονες (Μάρτιος του 2026).
Σύμφωνα με αυτές οι ΗΠΑ διαθέτουν ακόμη σημαντικά αποθέματα πυρομαχικών για πυραυλικά συστήματα, αν και η κυβέρνηση Trump και το Πεντάγωνο αναγνωρίζουν πιέσεις από την τρέχουσα σύγκρουση με το Ιράν.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει δηλώσει σε δημόσιες αναρτήσεις ότι τα αμερικανικά αποθέματα πυρομαχικών «ποτέ δεν ήταν υψηλότερα» και ότι οι ΗΠΑ έχουν «σχεδόν απεριόριστα» αποθέματα, ικανοί να διεξάγουν πολέμους «για πάντα», σύμφωνα με δημοσιεύσεις ειδησεογραφικών πηγών. Την ίδια ώρα το Πεντάγωνο διαβεβαιώνει ότι οι δυνάμεις έχουν ό,τι χρειάζονται για να «πολεμήσουν και να νικήσουν».
Η δήλωση Τραμπ αντικατοπτρίζει μια ισορροπία ανάμεσα σε πολιτική ρητορική που προσπαθεί να δείξει «ισχύ» και την πραγματική στρατιωτική απαίτηση διατήρησης εμπιστοσύνης σε παραγωγή και αποθέματα.
Ωστόσο, η χρήση σχετικών όπλων σε προηγούμενες φάσεις του πολέμου (όπως η εμπλοκή το 2025) και η τρέχουσα χρήση έχουν μειώσει τα επίπεδα, με συζητήσεις για επιπλέον κονδύλια από το Κογκρέσο για ενίσχυση της παραγωγής από εταιρείες όπως η Lockheed Martin και η RTX.
Ανεξάρτητοι αναλυτές από το CSIS και άλλα think tanks προειδοποιούν για ταχεία εξάντληση κρίσιμων αμυντικών συστημάτων, όπως THAAD, Patriot, SM-3 και SM-6, σε περίπτωση παρατεταμένου πολέμου.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, τα αποθέματα μπορεί να εξαντληθούν σε ημέρες έως εβδομάδες λόγω της υψηλής κατανάλωσης σε αμυντικές επιχειρήσεις, με παραγωγή που δεν καλύπτει τη ζήτηση (π.χ. λίγοι δεκάδες THAAD μηνιαίως). Η σύγκρουση έχει ήδη κοστίσει σημαντικά, με αναφορές ότι οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει μεγάλο μέρος των Tomahawk και άλλων επιθετικών πυραύλων, ενώ η βιομηχανία αγωνίζεται να αναπληρώσει.
Για βραχυπρόθεσμες επιχειρήσεις (μέχρι 7-10 ημέρες), τα αποθέματα θεωρούνται επαρκή, ιδιαίτερα για επιθετικά όπλα όπως JDAM, bunker busters και drones. Ωστόσο, σε σενάριο μηνών, οι ελλείψεις σε αμυντικά συστήματα μπορεί να εκθέσουν βάσεις και συμμάχους σε κίνδυνο, καθώς η Κίνα και άλλοι παρατηρούν την εξάντληση. Η κατάσταση επιδεινώνεται από ταυτόχρονες δεσμεύσεις σε άλλα μέτωπα, αλλά η αύξηση παραγωγής (π.χ. 600-650 Patriot ετησίως) και κάποια αποθήκευση σε συμμαχικές χώρες προσφέρει κάποια ευελιξία.
Όσον αφορά το Ιράν, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν καταστρέψει περίπου το 50% των ιρανικών εκτοξευτήρων βαλλιστικών πυραύλων και πολλές μονάδες παραγωγής από τις αρχές Μαρτίου 2026, συμπεριλαμβανομένων υποδομών παραγωγής όπως Khojir, Natanz, Yazd και Khorgu.
Δορυφορικές εικόνες δείχνουν εκτεταμένες ζημιές σε υπόγειες εγκαταστάσεις, εργοστάσια drones και χημικών υλικών για πυραύλους, μειώνοντας την ιρανική παραγωγή από 100+ πυραύλους μηνιαίως σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα. Αυτό δημιουργεί ασυμμετρία υπέρ των ΗΠΑ, καθώς το Ιράν βασίζεται σε φθηνά drones (κόστους $20k-50k) για να εξαντλήσει ακριβά αμερικανικά αντιαεροπορικά βλήματα ($1-4m έκαστο), αλλά οι επιθέσεις έχουν μειώσει δραστικά τις ιρανικές εκτοξεύσεις.
Συν φυσικά πως η νέα τεχνολογία των Ισραηλινών με το Iron Beam έχει φέρει σημαντικές εξελίξεις σε αυτό. Τέλος, οι μελλοντικές προοπτικές για τα αμερικανικά αποθέματα εξαρτώνται από την ταχεία αναπλήρωση, με το Πεντάγωνο να πιέζει για αύξηση παραγωγής ώστε να αποφευχθεί ένα “Winchester” σενάριο (προς για πλήρης εξάντληση).
Παρά τις καταστροφές σε ιρανικές μονάδες, το Ιράν προσπαθεί να ξαναχτίσει, αλλά χωρίς αεροπορία και με μειωμένη παραγωγή ενώ φυσικά δέχεται συνεχώς πλήγματα, η απειλή του περιορίζεται. Οι ειδικοί εντός ΗΠΑ τονίζουν την ανάγκη ισορροπίας με άλλες απειλές (π.χ. Κίνα), ενώ η τρέχουσα σύγκρουση δοκιμάζει την αμερικανική ικανότητα σε logistics ενώ παράλληλα επισημαίνεται πως η Ιρανική παραγωγή έχει υποστεί σοβαρότατες απώλειες, μη αναπληρωσιμες.
Τώρα το κατά πόσο όλο αυτό θα οδηγήσει σε μια “υποχρεωτική διαπραγμάτευση” και τις δύο πλευρές θα φανεί, καθώς υπάρχουν και άλλες παράμετροι που θα πρέπει να αναλυθούν.
