Η απώλεια του Αλί Λαριτζανί, μιας εμβληματικής μορφής της ιρανικής πολιτικής αρχιτεκτονικής, δεν αποτελεί απλώς ένα τακτικό πλήγμα κατά της Τεχεράνης, αλλά μια δομική ανατροπή. Σε μια περίοδο μετάβασης υπό τον Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, ο θάνατος του Λαριτζανί αφαιρεί έναν κρίσιμο διπλωματικό δίαυλο, ανοίγοντας τον δρόμο για την απόλυτη επικράτηση των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και την υιοθέτηση μιας πιο άκαμπτης, συγκρουσιακής στρατηγικής.