Οι δυο αναγνώσεις της κίνησης του Ιράν να χτυπήσει τη βάση Diego Garcia

Γράφει ο Γεώργιος Παπαπολυχρονίου 
Αναλυτής 

Το Ιράν εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους κατά της αμερικανικής βάσης Diego Garcia, που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4.000 χλμ.

Αυτό έχει δύο αναγνώσεις, μια υπέρ και μια κατά του Ιράν.

Το υπέρ έχει να κάνει με το στρατιωτικό επίπεδο και το ότι διαθέτει πυραύλους με βεληνεκές άνω από αυτό που ήταν ευρέως γνωστό. Έως τώρα το οπλοστάσιο του Ιράν δεν διέθετε, ή τουλάχιστον δεν ήταν γνωστό ότι διέθετε κάποιο πυραυλικό σύστημα με βεληνεκές άνω των 2.000 χλμ.

Οι βαλλιστικοί πύραυλοι με το μεγαλύτερο βεληνεκές στο ιρανικό οπλοστάσιο ήταν οι Khorramshahr, Ghadr και Seijil, το βεληνεκές των οποίων έφθανε τα 2000 χλμ. Σε αυτούς μπορεί να προστεθεί επίσης και ο πύραυλος cruise Soumar, με μέγιστο βεληνεκές τα 2500 χλμ.

Αν αποκλείσουμε την περίπτωση να προμηθεύτηκε κάποιο βαλλιστικό σύστημα από κάποια φιλική προς αυτό χώρα, το οποίο φαντάζει αρκετά δύσκολο, τότε το Ιράν με αυτή την κίνηση απέδειξε ότι ανέπτυσσε εν κρυπτώ και άλλα οπλικά συστήματα.

Το αρνητικό αφορά στο πολιτικό επίπεδο και συγκεκριμένα στο ότι το Ιράν κατηγορηματικά δήλωνε ότι δεν ανέπτυσσε βαλλιστικό πρόγραμμα τέτοιας εμβέλειας και άρα με αυτή την εξέλιξη αυτοϋπονόμευσε την αξιοπιστία του.

Οι συνομιλίες που διεξάγονταν στο Oman τον περασμένο μήνα εστίαζαν στην εξασφάλιση εγγυήσεων από το Ιράν στα ζητήματα περιορισμού του ποσοστού εμπλουτισμού ουρανίου, του βαλλιστικού προγράμματος και του εξοπλισμού περιφεριακών δρώντων που δρουν ως το μακρύ χέρι του Ιράν (Χούθι, Χεζμπολάχ) και αποσταθεροποιούν την ευρύτερη περιοχή.

Αφού έλεγε ψέματα γι’ αυτό το ζήτημα, εγείρεται το ερώτημα για ποσά άλλα ζητήματα έχει πει. Σίγουρα προηγούμενες δηλώσεις του ηγετικού κύκλου του ιρανικού καθεστώτος παρουσίαζαν αντιφάσεις σχετικά με το ποσοστό εμπλουτισμού ουρανίου που είχαν επιτύχει όπως και για τον σκοπό της χρήσης αυτού. Άλλωστε η συγκεκριμένη χώρα έχει μακρά ιστορία παραβιάσεων των υποχρεώσεων της σχετικά με την προσπάθεια ανάπτυξης πυρηνικών όπλων.

Εν ολίγοις η κίνηση αυτή δεν ήταν άνευ κόστους αλλά αποτέλεσε δίκοπο μαχαίρι. Αφενός αναβάθμισε το κύρος του Ιράν στο στρατιωτικό τομέα, αφετέρου υπέσκαψε το πολιτικό του κύρος. Εκεί δηλαδή που κατηγορούσε την αντίπαλη πλευρά για υποκρισία και πονηριά, απέδειξε ότι το ίδιο ακολουθούσε ταυτόχρονα αυτή την τακτική.

Άρα το όποιο ηθικό πλεονέκτημα θεωρούσε ότι είχε, απλά εξανεμίστηκε. Αν μπορούμε φυσικά να μιλάμε για ηθικό πλεονέκτημα όταν αναφερόμαστε σε ένα αυταρχικό καθεστώς που έχει δολοφονήσει χιλιάδες πολίτες του.