Πώς θα αντιδράσει το Ισραήλ στην εκεχειρία Τραμπ;

Η απόφαση του Αμερικανού Προέδρου Τραμπ για κατάπαυση του πυρός με το καθεστώς της Τεχεράνης αφήνει το Ισραήλ πολύ μακριά από τους στόχους του για τον πόλεμο στο Ιράν. Η απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να επιδιώξει κατάπαυση του πυρός με το ιρανικό καθεστώς θέτει το Ισραήλ σε δύσκολη θέση: παρά τα στρατιωτικά του επιτεύγματα, η Τεχεράνη μπορεί να εκμεταλλευτεί την εκεχειρία και να ενισχυθεί.  Η αντίδραση του Ισραήλ στην κατάπαυση του πυρός που ανακοίνωσε ο Τραμπ (8 Απριλίου 2026) χαρακτηρίζεται από μια δημόσια αποδοχή της συμφωνίας με το Ιράν, αλλά με σημαντικές επιφυλάξεις και εξαιρέσεις, κυρίως όσον αφορά το μέτωπο του Λιβάνου. 

• Αποδοχή με εξαίρεση τον Λίβανο: Το γραφείο του Πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου ανακοίνωσε ότι το Ισραήλ θα τηρήσει την 15ήμερη εκεχειρία με το Ιράν, αλλά ξεκαθάρισε ότι αυτή δεν περιλαμβάνει τον Λίβανο. Μάλιστα, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση, το Ισραήλ εξαπέλυσε σφοδρούς βομβαρδισμούς στη Βηρυτό.
• Πολιτική δυσφορία και σκεπτικισμός: Παρά τη δημόσια στήριξη στον Τραμπ για να διατηρηθούν οι συμμαχικές σχέσεις, Ισραηλινοί αξιωματούχοι φέρονται να είναι απογοητευμένοι. Θεωρούν την εκεχειρία «πρόωρη», καθώς δεν επετεύχθησαν οι στόχοι του πολέμου, όπως η ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος ή η πλήρης εξουδετέρωση του πυρηνικού του προγράμματος.
• Αντίδραση από την αντιπολίτευση: Η αντιπολίτευση, με επικεφαλής τον Γιαΐρ Λαπίντ, χαρακτήρισε τη συμφωνία «πολιτική καταστροφή» και «αποτυχία» του Νετανιάχου, υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ έμεινε διπλωματικά απομονωμένο.
• Διαμόρφωση της σχέσης Τραμπ – Νετανιάχου: Παρατηρείται ένα αναδυόμενο «ρήγμα». Ο Τραμπ φέρεται να προειδοποίησε τον Νετανιάχου ότι αν οι ισραηλινές επιθέσεις προκαλέσουν ιρανικά αντίποινα κατά αμερικανικών στόχων, οι ΗΠΑ δεν θα σπεύσουν αυτόματα να τον υπερασπιστούν.

Ας δούμε όμως την κατάσταση πιο αναλυτικά: 

Η εναρκτήρια επίθεση της κοινής ισραηλινο-αμερικανικής επιχείρησης στις 28 Φεβρουαρίου, η οποία σκότωσε τον Ανώτατο Ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ήταν μια στενά συντονισμένη επιχείρηση, μια στρατιωτική συμμαχία που εξόντωσε βασικά ηγετικά στελέχη, έπληξε μεγάλο μέρος της ανώτερης στρατιωτικής διοίκησης του Ιράν, πέτυχε συντριπτική αεροπορική υπεροχή και υποβάθμισε σημαντικά τμήματα των οπλοστασίων και της βιομηχανικής του ικανότητας.