Red Team Analysis: Το Ιρανικό “Dead Hand” ως μια ασύμμετρη & ύστατη αντεπίθεση
Ανάλυση: Αλέξανδρος Νίκλαν – Σύμβουλος Θεμάτων Ασφαλείας
Στη γεωπολιτική σκακιέρα, η έννοια της “αποτροπής” υφίσταται όσο ο αντίπαλος έχει κάτι να χάσει. Στην περίπτωση που το Ιράν δεχθεί ένα πλήγμα «αποκεφαλισμού» των υποδομών του δηλαδή ενεργειακών, πυρηνικών και συγκοινωνιακών περνάμε από τη στρατηγική της κρατικής οντότητας στη στρατηγική του «εξαχθέντος χάους». Όταν ένα κράτος παύει να λειτουργεί ως τέτοιο, οι κανόνες εμπλοκής καταρρέουν. Η Τεχεράνη έχει προετοιμάσει εδώ και δεκαετίες έναν μηχανισμό που δεν βασίζεται σε αεροπλάνα και τανκς ενός τακτικού στρατού σε αντεπίθεση ισχύος, αλλά σε υβριδικά δίκτυα και ασύμμετρη ισχύ. Πρόκειται για σχέδιο που αρκετοί Ιρανοί αξιωματούχοι αναφέρουν ως μια ύστατη άμυνα ενάντια σε εχθρούς της χώρα τους, επισημαίνοντας πώς έχουν ακόμα και τότε την ικανότητα να πλήξουν έστω και αν θα βρεθούν ουσιαστικά απομονωμένοι και δίχως καμία τακτική πολεμική ικανότητα.
Στο σενάριο παρακάτω εξετάζονται όλες εκείνες οι δυνατότητες του Ιράν στο να πλήξουν τρίτες χώρες ακόμα και αν επί της ουσίας το καθεστώς εκεί θα έχει χάσει κάθε δυνατότητα τακτικής αντιπαράθεσης στο πεδίο με ΗΠΑ και Ισραήλ.
