Πεκίνο εναντίον Βρυξελλών: Η Κίνα αποτελεί απειλή για την πρωτοβουλία «Made in Europe»

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να ανακτήσει τον έλεγχο της βιομηχανίας της. Το Πεκίνο το βλέπει αυτό ως άμεση επίθεση και υπόσχεται να λάβει αντίμετρα.

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση επιδιώκει να προστατεύσει τις στρατηγικές της βιομηχανίες από τον κινεζικό ανταγωνισμό, το Πεκίνο σκλήρυνε τη στάση του ανακοινώνοντας ότι θα λάβει «αντίμετρα» σε περίπτωση που οι εταιρείες του υποστούν ζημιές ως αποτέλεσμα του Νόμου για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή, του ευρωπαϊκού νομοσχεδίου με την ονομασία «Made in Europe». Το κινεζικό Υπουργείο Εμπορίου χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως μεροληπτικό έναντι των ξένων επενδυτών, υποστηρίζοντας ότι παραβιάζει τις βασικές αρχές της οικονομίας της αγοράς, δηλαδή τον ελεύθερο ανταγωνισμό και τον εμπορικό εθελοντισμό.

Το νομοσχέδιο αποτελεί μια από τις πιο σοβαρές προσπάθειες της ΕΕ να αντιμετωπίσει την αύξηση των κινεζικών εισαγωγών σε βασικούς τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, τα ηλιακά πάνελ και οι μπαταρίες. Σχεδιάζει να επιβάλει περιορισμούς στις ξένες επενδύσεις που υπερβαίνουν τα 100 εκατομμύρια ευρώ σε στρατηγικούς τομείς όπου μια μόνο χώρα αντιπροσωπεύει περισσότερο από το 40% της παγκόσμιας παραγωγής. Οι εμπλεκόμενες εταιρείες θα πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι τουλάχιστον το 50% των εργαζομένων τους προέρχονται από την ΕΕ, ότι εμπλέκουν τοπικούς παράγοντες στις διαδικασίες παραγωγής τους και ότι μεταφέρουν την τεχνολογική τους τεχνογνωσία σε Ευρωπαίους εταίρους.

Αυτές οι απαιτήσεις βρίσκονται στο επίκεντρο της κριτικής της Κίνας: Το Πεκίνο τις θεωρεί παραβίαση των κανόνων του ΠΟΕ και των διεθνών συμφωνιών για την πνευματική ιδιοκτησία. Για το Πεκίνο, το κείμενο «θα εμποδίσει την πράσινη μετάβαση της ΕΕ, θα υπονομεύσει τον δίκαιο ανταγωνισμό στην ευρωπαϊκή αγορά και θα καταφέρει περαιτέρω πλήγματα στους πολυμερείς εμπορικούς κανόνες».

Το γεωπολιτικό πλαίσιο προσδίδει ιδιαίτερη σημασία σε αυτή την αντιπαράθεση. Ενώ η Ουάσινγκτον και το Πεκίνο διαπραγματεύονται μια παράταση της εμπορικής τους εκεχειρίας, η Κίνα επιδιώκει να διατηρήσει τις σχέσεις της με την Ευρώπη, μια ζωτική αγορά. Δηλώνει ότι επιθυμεί να «συμμετάσχει σε διάλογο» με τις Βρυξέλλες, αλλά εκτός εάν η ΕΕ υποχωρήσει από τις απαιτήσεις της που θεωρούνται μεροληπτικές, ο τόνος σκληραίνει.

Από την ευρωπαϊκή πλευρά, το σχέδιο νόμου ακολουθεί μια σαφή λογική: για δεκαετίες, οι ξένες εταιρείες που επιθυμούσαν να εγκατασταθούν στην Κίνα ήταν υποχρεωμένες να συνεργαστούν με τοπικές εταιρείες και να μεταφέρουν την τεχνολογία τους. Τώρα που οι Κινέζοι κατασκευαστές έχουν αποκτήσει αυτήν την τεχνογνωσία και μπορούν να παράγουν αγαθά υψηλής προστιθέμενης αξίας, οι Ευρωπαίοι ανταγωνιστές βρίσκονται αντιμέτωποι με αυτό που θεωρούν αθέμιτο ανταγωνισμό, ιδίως λόγω των τεράστιων επιδοτήσεων, οι οποίες εκτιμάται ότι είναι μεταξύ τρεις και εννέα φορές υψηλότερες από αυτές που χορηγούνται σε πλούσιες χώρες, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.

Το κείμενο πρέπει ακόμη να αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τα κράτη μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πριν γίνει νόμος.