Η Μέση Ανατολή διέρχεται έναν θεμελιώδη μετασχηματισμό, ο οποίος προκλήθηκε εξίσου από τα κοσμογονικά γεγονότα των τελευταίων 15 ετών και από την επιτακτική ανάγκη των ΗΠΑ να μεταβιβάσουν την περιφερειακή ευθύνη σε ικανούς εταίρους. Προς αυτή την κατεύθυνση, η Ουάσιγκτον έχει τρεις υποψηφίους: το Ισραήλ, το Ιράν και έναν συνασπισμό σουνιτικών αραβικών κρατών – καθένα από τα οποία έχει το δικό του όραμα για το μέλλον.

Αυτό σηματοδοτεί μια σημαντική απομάκρυνση από τη «διαχειριστική» εποχή της κυριαρχίας των υπερδυνάμεων και, θεωρητικά, την έλευση κυρίαρχων μουσουλμανικών χωρών με ισχύ ανάλογη της Κίνας, της Ρωσίας, της Ευρώπης και της Ινδίας. Η επόμενη δεκαετία θα καθοριστεί από τη λεπτή και δυνητικά εκρηκτική αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των περιφερειακών πόλων. Για τις Ηνωμένες Πολιτείες, η πρόκληση έγκειται στην εξισορρόπηση αυτών των πόλων μεταξύ τους.