Μεταπολεμικό Ιράν: Γιατί η Τεχεράνη κλιμακώνει την αντι-αμερικανική ρητορική εν μέσω διαπραγματεύσεων;

Η αναδυόμενη μεταπολεμική διπλωματία του Ιράν με τις Ηνωμένες Πολιτείες εξελίσσεται παράλληλα με έναν ολοένα και πιο δυναμικό στρατιωτικό λόγο στο εσωτερικό της χώρας, όπου οι διοικητές στέλνουν σαφώς διαφορετικά μηνύματα σχετικά με τη βιωσιμότητα του προσφάτως υπογραφέντος μνημονίου συνεργασίας (MoU).

Ενώ διαπραγματευτές επιπέδου εμπειρογνωμόνων συνεχίζουν τις συζητήσεις παρακολούθησης στην Ελβετία, με τη μεσολάβηση του Πακιστάν και του Κατάρ, το στρατιωτικό κατεστημένο του Ιράν κλιμακώνει τις προειδοποιήσεις του προς τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ιδιαίτερα για τα φλέγοντα ζητήματα του Λιβάνου και των Στενών του Ορμούζ.

Αυτή η αντίθεση έχει γίνει ένα από τα καθοριστικά χαρακτηριστικά του μεταπολεμικού περιβάλλοντος: μια προσεκτική διπλωματική οδός κάτω από μια απροκάλυπτη στάση αποτροπής. Στα μάτια του ιρανικού κατεστημένου, αυτό δεν αποτελεί αντίφαση, αλλά στάθμιση.

Το πιο ηχηρό μήνυμα προήλθε από τον Ταξίαρχο Εσμαήλ Καανί —διοικητή της Δύναμης Κουντς, της εκτός συνόρων πτέρυγας του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC)— ο οποίος απευθύνθηκε απευθείας στις ισραηλινές δυνάμεις στα εβραϊκά, όπως μετέδωσαν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης τη Δευτέρα.

«Αν παραμείνετε στον νότιο Λίβανο, θα εκδιωχθείτε με ντροπή και ήττα, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως το 2000», έγραψε, αναφερόμενος στην άνευ όρων αποχώρηση του Ισραήλ από τον νότιο Λίβανο μετά από 18 χρόνια κατοχής.