Η πώληση των F110 στην Τουρκία και η «χρυσή» ευκαιρία της Αθήνας
Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Η επικείμενη επίσκεψη κορυφαίων Αμερικανών αξιωματούχων στην Αθήνα τις επόμενες ημέρες —είτε του Υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο είτε του Υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ— λίγο πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, προσφέρει στην ελληνική διπλωματία μια εξαιρετική ευκαιρία. Η Αθήνα έχει τη δυνατότητα να βγει κερδισμένη σε κάθε περίπτωση από την διαφαινόμενη ολοκλήρωση της πώλησης των αμερικανικών κινητήρων F110 στην Τουρκία.
Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να θέσει ένα σαφές αίτημα προς την Ουάσιγκτον: να εγγυηθεί ότι δεν θα διαταραχθεί η σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που η κυβέρνηση Τραμπ επιθυμεί διακαώς να αποφύγει. Η Αθήνα μπορεί να δεσμευτεί ότι δεν θα «ταράξει τα νερά» σηκώνοντας επικοινωνιακή θύελλα —γεγονός που θα ενίσχυε τα αντανακλαστικά των ομογενών βουλευτών στις ΗΠΑ για να μπλοκάρουν την πώληση— με ένα πολύ συγκεκριμένο αντάλλαγμα.
Το αντάλλαγμα αυτό αφορά το End User Letter (Πιστοποιητικό Τελικού Χρήστη) που συνοδεύει τέτοιου είδους εξοπλιστικές συμφωνίες. Η Ελλάδα πρέπει να απαιτήσει να αναγράφεται ρητά στο έγγραφο ότι απαγορεύεται η χρήση των εν λόγω κινητήρων από την Τουρκία, εφόσον εκείνη προβεί σε επιθετικές ή απειλητικές ενέργειες εναντίον συμμάχων του ΝΑΤΟ και, ειδικότερα, εναντίον της χώρας μας.
Σε περίπτωση που ένα τέτοιο αίτημα γίνει δεκτό από τις ΗΠΑ, η Άγκυρα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια εξαιρετικά δύσκολη και περιοριστική γεωπολιτική πραγματικότητα.
Αν, από την άλλη πλευρά, το αίτημα απορριφθεί, η Αθήνα θα έχει κάθε νομιμοποίηση να ζητήσει μια ισάξια, fast-track παροχή αμυντικής βοήθειας για την κάλυψη άμεσων αναγκών της. Αυτό θα μπορούσε να μεταφραστεί είτε σε μια σημαντική επιτάχυνση της παράδοσης των μαχητικών F-35 στην Ελλάδα —κάτι που θα πλήξει καίρια την τουρκική στρατηγική, δεδομένης και της αναμονής της για τα Eurofighter— είτε στην εξασφάλιση απόλυτης προτεραιότητας για την παράδοση κρίσιμων πολεμοφοδίων και βλημάτων για τα αντιαεροπορικά συστήματα τύπου Patriot.
Πρόκειται για μια κλασική περίπτωση «συναλλακτικής ευκαιρίας» (a good opportunity for a sweet deal), από αυτές που ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ εκτιμά. Οι ΗΠΑ θα εξασφαλίσουν την ηρεμία που επιζητούν στο ζήτημα της πώλησης στην Τουρκία, ενώ η Ελλάδα, ξοδεύοντας ελάχιστο διπλωματικό κεφάλαιο, θα καταφέρει να ενισχύσει ουσιαστικά την αποτρεπτική της ισχύ.