Η φάκα πίσω από τα εξοπλιστικά της Τουρκίας: Τι Ισχύει για SAMP/T και F-35
Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν
Έχουμε τονίσει επανειλημμένα πόσο σημαντικό είναι, όταν διαβάζουμε ειδήσεις για «δήθεν παραχωρήσεις» προς την Τουρκία, να ερευνούμε λίγο παραπάνω ή να συμβουλευόμαστε ειδικούς για το τι ακριβώς συμβαίνει. Ως συνήθως, όταν αναπαράγεται μια είδηση, οι αναλυτές και οι σχολιαστές θα έπρεπε να υποψιάζονται την αλήθεια, ειδικά ορμώμενοι από τους πανηγυρισμούς των Τούρκων. Όσοι πανηγυρίζουν αυτούσια τα τουρκικά δημοσιεύματα, σίγουρα δεν λειτουργούν με δημοσιογραφικά κριτήρια, καθώς μια στοιχειώδης έρευνα θα αποκάλυπτε την πραγματικότητα.
Το Ιταλογαλλικό Πυραυλικό Σύστημα (SAMP/T)
Σχετικά με το ζήτημα των ιταλογαλλικών πυραυλικών συστημάτων, δεν υπάρχει καμία «λευκή επιταγή». Η ηπιότερη στάση που διαφημίζεται από την Άγκυρα κρύβει πίσω της τόσες «φάκες» που θα αρκούσαν για να ανατρέψουν κάθε τουρκική προσδοκία.
Κοινώς, ναι, είναι πιθανό να δοθεί το σύστημα, αλλά πρώτα θα πρέπει να ικανοποιηθούν οι εξής αυστηρές προϋποθέσεις:
-
Αλλαγή πολιτικής στη Συρία: Απαίτηση της Δύσης για αναθεώρηση της τουρκικής στάσης.
-
Ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο: Διασφάλιση της ηρεμίας και του σεβασμού προς την Ελλάδα και την Κύπρο.
-
Αποκλιμάκωση στη Λιβύη: Περιορισμός των τριβών με τη Γαλλία στην περιοχή.
-
Αφρικανική ήπειρος: Περιορισμός της τουρκικής διείσδυσης στη γαλλόφωνη Αφρική.
-
Νατοϊκή συμμόρφωση: Ευθυγράμμιση με τα νατοϊκά πρότυπα και διαλειτουργικότητα (γεγονός που σημαίνει ότι η παρουσία των ρωσικών S-400 παραμένει αγκάθι).
-
Οικονομικά ανταλλάγματα: Ιταλικές πιέσεις για τη διασφάλιση οικονομικών οφελών μέσω συμπαραγωγής.
Πρόκειται, προφανώς, για μια τακτική «βήμα-βήμα» (quid pro quo), χωρίς οριστικές και δεσμευτικές υποσχέσεις.
ΗΠΑ και F-35: Ο Θόρυβος και η Πραγματικότητα
Ας περάσουμε τώρα στις ΗΠΑ και στον νέο θόρυβο που έχει ξεσπάσει για τα F-35, ο οποίος αγγίζει τα όρια της αστειότητας.
Αρχικά, οφείλουμε να είμαστε ρεαλιστές: κάποια στιγμή η Τουρκία νομοτελειακά θα αποκτήσει τέτοιου τύπου αεροσκάφη, όσο παραμένει εντός του ΝΑΤΟ. Ας μην γελιόμαστε. Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, είναι το πότε θα τα πάρει και το υπό ποιους όρους ή δεσμεύσεις. Αυτή είναι μια εξαιρετικά σοβαρή παράμετρος.
Τι παρατηρούμε και πάλι; Βλέπουμε δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος, ως συνήθως, επιχειρεί να λειάνει το έδαφος. Το έχει πράξει αμέτρητες φορές στο παρελθόν. Πρόκειται για υποσχέσεις επί υποσχέσεων, καθώς γνωρίζει πολύ καλά και ο ίδιος ότι αν προχωρήσει σε μια τέτοια κίνηση αγνοώντας τους πάντες, αυτό θα αποτελούσε πολιτική αυτοκτονία για την κυβέρνησή του.
Οι Προϋποθέσεις και τα Όρια για τα F-35:
-
Απομάκρυνση των S-400: Πλήρης απομάκρυνση ή πώληση του ρωσικού συστήματος σε τρίτη χώρα (π.χ. Νότια Κορέα), ώστε να μην συνυπάρχει τεχνολογικά με τα F-35.
-
Αποκλεισμός Ισραηλινής Τεχνολογίας: Αφαίρεση των ισραηλινών συστημάτων από τα τουρκικά F-35, μετά από ρητή απαίτηση του Μπεντζαμίν Νετανιάχου, λόγω της υποστήριξης της Άγκυρας στη Χαμάς.
-
Ισορροπία Δυνάμεων στο Αιγαίο: Διασφάλιση της στρατιωτικής ισορροπίας και ρητή αποφυγή απειλών κατά της Ελλάδας και της Κύπρου.
-
Έγκριση από το Κογκρέσο: Νομική έγκριση και άρση του βέτο από το αμερικανικό Κογκρέσο, όπου διατηρείται ισχυρή δικομματική αντίσταση.
-
Περιορισμός Τεχνογνωσίας: Μη μεταφορά κρίσιμης τεχνολογίας (know-how) και των πηγαίων κωδικών (source codes) του αεροσκάφους.
-
Αποστασιοποίηση από τον «Άξονα»: Διακοπή της στρατιωτικής και οικονομικής συνεργασίας με τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν σε ευαίσθητους τομείς.
-
Ρήτρες για τους Κινητήρες: Εγγυήσεις για τη μη χρήση αμερικανικών κινητήρων (όπως των F110 που προορίζονται για το τουρκικό μαχητικό KAAN) εναντίον συμμάχων των ΗΠΑ.
Συμπέρασμα
Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από διασταυρωμένες πληροφορίες και δικές μας, αξιόπιστες πηγές (από ανθρώπους του χώρου και όχι από αναπαραγωγές του διαδικτύου), καθώς και από το ιστορικό των δεδομένων που ορίζουν τις εξοπλιστικές παραχωρήσεις σε χώρες που διάκεινται εχθρικά προς το ΝΑΤΟ και τη Δύση, επιδεικνύοντας τάσεις συνεργασίας με αυταρχικά καθεστώτα.
Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ θα δείξει την πορεία των πραγμάτων. Ωστόσο, εκτιμώ ότι θα γίνει πολύς θόρυβος για το τίποτα, και το αποτέλεσμα θα «πουληθεί» στο εσωτερικό της Τουρκίας ως μια μεγάλη νίκη. Φυσικά, τα εγχώρια ΜΜΕ θα το αναπαράγουν άκριτα για ακόμη μία φορά, χωρίς να είναι σε θέση να διακρίνουν τις παραπάνω «φάκες» που συνοδεύουν αυτές τις εξαγγελίες.
