Ποιος είναι ο Τούρκος δημοσιογράφος που έβγαλε την είδηση για την πώληση των S400 και οι σχέσεις του με τον Ερντογάν

Ο Αμπντουλκαντίρ Σελβί (Abdulkadir Selvi) είναι ένας από τους πιο γνωστούς και επιδραστικούς Τούρκους δημοσιογράφους και πολιτικούς αναλυτές, ο οποίος σήμερα εργάζεται ως καθημερινός αρθρογράφος στη μεγάλη τουρκική εφημερίδα Hürriyet, ενώ στο παρελθόν υπήρξε διευθυντής του γραφείου της Άγκυρας για την ισλαμοσυντηρητική εφημερίδα Yeni Şafak.

Ακολουθούν τα βασικά στοιχεία για το προφίλ του, τη σχέση του με την κυβέρνηση και τον ρόλο του στο προσκήνιο της επικαιρότητας:

1. Η σχέση του με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και το AKP

Ο Σελβί διατηρεί εξαιρετικά στενές και προνομιακές σχέσεις με το κυβερνών Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) και το περιβάλλον του Τούρκου Προέδρου. Θεωρείται ένας από τους κατ’ εξοχήν δημοσιογράφους των «διαδρόμων της εξουσίας» (insider) στην Άγκυρα.

• Έχει συχνά άμεση πρόσβαση σε ανώτατους κυβερνητικούς αξιωματούχους.

• Τα άρθρα του λειτουργούν συχνά ως δίαυλος ελεγχόμενων διαρροών (leaks) από την τουρκική προεδρία, προαναγγέλλοντας νομοθετικές πρωτοβουλίες, αλλαγές στρατηγικής ή πολιτικές αποφάσεις πριν αυτές ανακοινωθούν επίσημα.

2. Ασκώντας κυβερνητική προπαγάνδα

Στον πολιτικό και δημοσιογραφικό κόσμο της Τουρκίας θεωρείται ένας από τους πιο πιστούς φιλοκυβερνητικούς αρθρογράφους.

• Η κριτική της αντιπολίτευσης: Οι επικριτές του και τα κόμματα της αντιπολίτευσης τον κατηγορούν ανοιχτά ότι δεν ασκεί ανεξάρτητη δημοσιογραφία, αλλά λειτουργεί ως «φερέφωνο» του Ερντογάν και όργανο κυβερνητικής προπαγάνδας, διαμορφώνοντας την κοινή γνώμη υπέρ του προεδρικού μεγάρου.

• Η δική του προσέγγιση: Ο ίδιος στηρίζει σταθερά την πολιτική ρητορική του AKP (π.χ. σε θέματα οικονομίας, καταπολέμησης της τρομοκρατίας ή εξωτερικής πολιτικής) και επιτίθεται συχνά στις κινήσεις της αντιπολίτευσης. Παρουσιάζει τις αναλύσεις του ως «τεκμηριωμένες εσωτερικές πληροφορίες» που εξηγούν τη λογική των αποφάσεων του Ερντογάν, αντιπαραθέτοντάς τις με τα αφηγήματα των επικριτών της κυβέρνησης.

3. Η αποκάλυψη για τους S-400

Το δημοσίευμά του στην Hürriyet προκάλεσε τεράστια αίσθηση, καθώς ανέφερε ότι το ζήτημα των S-400 έχει ήδη διευθετηθεί με την πώλησή τους σε τρίτη χώρα του Κόλπου (φωτογραφίζοντας το Κατάρ ή τα ΗΑΕ), προκειμένου η Τουρκία να απαλλαγεί από τις αμερικανικές κυρώσεις CAATSA και να ξεκλειδώσει την επιστροφή της στο πρόγραμμα των μαχητικών F-35.

Το γεγονός ότι η πληροφορία αυτή βγήκε από το δικό του στυλό ενισχύει την εκτίμηση πολλών αναλυτών ότι πρόκειται για μια ενορχηστρωμένη κυβερνητική διαρροή, καθώς η Άγκυρα προετοιμάζει το έδαφος (και την εγχώρια κοινή γνώμη) για μια μεγάλη στροφή στην εξωτερική της πολιτική, εκμεταλλευόμενη τις πολιτικές εξελίξεις στις ΗΠΑ.

Αξίζει τέλος να σημειωθεί και ο ρόλος της τουρκικής εφημερίδας. Η Hürriyet λειτουργεί πλέον ως ένα από τα βασικά όργανα της φιλοκυβερνητικής ενημέρωσης στην Τουρκία, έχοντας ευθυγραμμιστεί πλήρως με τις επιθυμίες του Προεδρικού Μεγάρου. Το μεγάλο σημείο καμπής γι’ αυτή τη μεταστροφή υπήρξε το 2018, όταν ο όμιλος Doğan αναγκάστηκε να πουλήσει την εφημερίδα (μαζί με το CNN Türk) στον όμιλο Demirören Holding έναντι περίπου 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων. Ο όμιλος Demirören ανήκει σε οικογένεια μεγιστάνων με στενούς προσωπικούς και επιχειρηματικούς δεσμούς με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ενώ για την εξαγορά χρησιμοποιήθηκαν υπέρογκα δάνεια από την κρατική τράπεζα Ziraat Bank.

Αμέσως μετά την εξαγορά, δεκάδες δημοσιογράφοι, ανταποκριτές και αρθρογράφοι που κρατούσαν μια ανεξάρτητη στάση απολύθηκαν ή εξαναγκάστηκαν σε παραίτηση, ώστε η εφημερίδα να μετατραπεί σε πλατφόρμα τυφλής προβολής της κυβερνητικής πολιτικής. Σήμερα, τα πρωτοσέλιδα και οι ψηφιακές εκδόσεις της αναπαράγουν πιστά το αφήγημα του Ερντογάν για την οικονομία, την εξωτερική πολιτική και την αμυντική βιομηχανία. Για τον λόγο αυτό, κρατάμε εξαιρετικά «μικρό καλάθι» για το συγκεκριμένο δημοσίευμα. Δεν πρόκειται για ρεπορτάζ, αλλά για μια ξεκάθαρη, ελεγχόμενη κυβερνητική δήλωση, η οποία χρησιμοποιείται ως διπλωματικός μοχλός πίεσης προς την Ουάσιγκτον και τη Μόσχα, προετοιμάζοντας ταυτόχρονα την εγχώρια κοινή γνώμη για μια θεαματική στροφή στην εξωτερική πολιτική της Άγκυρας.