Γιατί η Ελλάδα είναι το «κλειδί» της Δύσης στη Μεσόγειο και ο Ερντογάν ένας «βάρβαρος» που πρέπει να απομονωθεί

Σε μια εποχή κοσμογονικών γεωπολιτικών ανακατατάξεων, όπου η Μέση Ανατολή φλέγεται και η Δύση δείχνει να υποφέρει από μια πρωτοφανή «παράλυση θέλησης», οι αποκαλύψεις των κορυφαίων στρατηγικών μυαλών αποκτούν βαρύνουσα σημασία. Ο Καθηγητής Dan Schueftan (Νταν Σούφταν), επί δεκαετίες σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των Ισραηλινών πρωθυπουργών και ένας από τους πιο επιδραστικούς αναλυτές παγκοσμίως, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

Σε μια συνέντευξη-σταθμό στο δίκτυο Stand Tall Israel, ο Schueftan ξεδιπλώνει έναν γεωπολιτικό χάρτη που αφορά άμεσα την Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν πρόκειται απλώς για μια ακόμη περιφερειακή σύγκρουση, αλλά για μια υπαρξιακή μάχη της Δυτικής πολιτισμικής ταυτότητας απέναντι στον αναθεωρητισμό και τη «βαρβαρότητα».

Το «τυφλό σημείο» των ΗΠΑ και η ευρωπαϊκή παρακμή

Ο Schueftan ξεκινά με μια σκληρή αλλά ρεαλιστική διαπίστωση: η Δύση αρνείται να δει την πραγματική απειλή. Ασκώντας δριμεία κριτική στην Ουάσιγκτον, κάνει λόγο για έναν «ανταγωνισμό βλακείας» στην εξωτερική πολιτική μεταξύ των διοικήσεων Ομπάμα και Τραμπ, οι οποίες με τις υποχωρήσεις τους επέτρεψαν στο Ιράν να εμφανίζεται ως ο μεγάλος νικητής της περιοχής.

«Αν το Ιράν αποκτήσει πυρηνική ασυλία, οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές. Δεν είναι Βόρεια Κορέα, η οποία θέλει απλώς να σώσει το καθεστώς της. Το Ιράν επιδιώκει την απόλυτη ηγεμονία, τον έλεγχο των παγκόσμιων ενεργειακών οδών και, τελικά, την καθυπόταξη της Ευρώπης».

Την ίδια στιγμή, η Ευρώπη παρουσιάζεται ως ο «αδύναμος κρίκος» της διεθνούς ασφάλειας. Σύμφωνα με τον καθηγητή, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες έχουν χάσει τη βούληση να πολεμήσουν για τις αξίες τους, επιλέγοντας τον δρόμο του κατευνασμού. Αν το Ισραήλ δεν λειτουργούσε ως προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, αψηφώντας συχνά τις ίδιες τις αμερικανικές πιέσεις (όπως έπραξε ιστορικά με την καταστροφή των πυρηνικών προγραμμάτων στο Ιράκ το 1981 και στη Συρία το 2007), ο κόσμος σήμερα θα ήταν ένα ασύγκριτα πιο επικίνδυνο μέρος.

Ο άξονας Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ απέναντι στην Τουρκία

Για το ελληνικό κοινό, το πιο κρίσιμο σημείο της ανάλυσης του Schueftan αφορά τη στρατηγική απομόνωσης της Άνκαρας και τη δημιουργία του νέου παγκόσμιου οικονομικού διαδρόμου.

Ο καθηγητής αναφέρεται με ενθουσιασμό στον σχεδιαζόμενο Ινδο-Ευρωπαϊκό Διάδρομο (IMEC), ο οποίος θα ξεκινά από την Ινδία, θα διασχίζει τον Ινδικό Ωκεανό, τα Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Ισραήλ και, μέσω της Μεσογείου, θα καταλήγει στην Ευρώπη. Αυτό το γιγαντιαίο project δεν είναι απλώς μια εμπορική οδός· είναι μια γεωστρατηγική απάντηση που παρακάμπτει πλήρως τα ελεγχόμενα από το Ιράν Στενά του Ορμούζ και αποδυναμώνει τις αναθεωρητικές δυνάμεις.

Ωστόσο, ο Schueftan υπογραμμίζει ότι ο νούμερο ένα κίνδυνος για αυτόν τον διάδρομο είναι η Τουρκία, η οποία επιχειρεί με τη βία να επιβάλει τη δική της ηγεμονία στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Εδώ είναι που η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ πρέπει να λειτουργήσουν ως ένα αδιάσπαστο μέτωπο. Η διαδρομή αυτή πρέπει πάση θυσία να περάσει μέσα από το Ισραήλ και την ελληνοκυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) προς την Ευρώπη, αποκλείοντας πλήρως τη Συρία και την Τουρκία».

«Ο Ερντογάν είναι ένας Βάρβαρος και ο Εχθρός της Δύσης»

Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Ισραηλινός αναλυτής για τον Ταγίπ Ερντογάν είναι πρωτοφανώς σκληρή και δεν αφήνει περιθώρια για διπλωματικές παρερμηνείες.

• Η καταστροφή της τουρκικής δημοκρατίας: Ο Schueftan εξηγεί ότι ο Ερντογάν διέλυσε συστηματικά την κληρονομιά του Μουσταφά Κεμάλ , η οποία είχε καταφέρει να εκδυτικίσει ένα σημαντικό μέρος της τουρκικής κοινωνίας.

• Η αγκαλιά με τον ισλαμοφασισμό: Χαρακτηρίζει τον Τούρκο Πρόεδρο ως τον κύριο προστάτη της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας» — μιας ιδεολογίας που εχθρεύεται την ατομική ελευθερία, τον πλουραλισμό και την πρόοδο, κρατώντας τη Μέση Ανατολή στο σκοτάδι.

• Ένας συστημικός αντισημίτης: Καταγγέλλει τον Ερντογάν για βαθύ, φυλετικό αντισημιτισμό, τον οποίο χρησιμοποιεί εργαλειακά για εσωτερική πολιτική κατανάλωση και κινητοποίηση των μαζών.

«Αν ήμουν Ευρωπαίος ή Αμερικανός, θα θεωρούσα τον Ερντογάν ορκισμένο εχθρό μου. Ό,τι είναι καλό για τον Ερντογάν είναι κακό για το Ισραήλ, κακό για την Ευρώπη και κακό για τις ΗΠΑ. Η προσπάθεια του ΝΑΤΟ και του Τραμπ να τον κατευνάσουν αποτελεί μνημείο αδυναμίας και προδοσίας των ίδιων των δυτικών αξιών».

Το μήνυμα προς την Αθήνα

Η ανάλυση του Dan Schueftan αποτελεί ένα ξεκάθαρο σήμα προς την ελληνική και κυπριακή διπλωματία. Σε έναν κόσμο όπου οι παραδοσιακές συμμαχίες κλυδωνίζονται και οι μεγάλες δυνάμεις γίνονται όλο και πιο απρόβλεπτες, η περιφερειακή αποτρεπτική ισχύς είναι η μόνη εγγύηση επιβίωσης.

Η Ελλάδα δεν είναι απλώς ένας παρατηρητής των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή. Είναι η φυσική πύλη εισόδου της νέας παγκόσμιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας και εμπορίου. Η εμβάθυνση του άξονα με το Ισραήλ και την Κύπρο δεν είναι πλέον μια διπλωματική επιλογή, αλλά μια ιστορική αναγκαιότητα για την αναχαίτιση του τουρκικού αναθεωρητισμού.

Όπως καταλήγει ο Schueftan, όταν η ιστορία μας ζυγίσει στην πλάστιγγα, πρέπει να βρεθούμε «αντάξιοι των περιστάσεων». Και για τον ελληνισμό, αυτό σημαίνει καθαρή στρατηγική, ισχυρή αποτροπή και μηδενικές αυταπάτες για τον ρόλο της Άγκυρας.