ΗΠΑ-Ιράν: Η γεωπολιτική της εξάντλησης στον Κόλπο

Τις τελευταίες ημέρες, οι αμερικανικές δυνάμεις δήλωσαν ότι έπληξαν περισσότερους από 300 ιρανικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων πυραύλων και drones, παράκτιας επιτήρησης, ναυτικών στόχων και υποστηρικτικών υποδομών. Παράλληλα, ο εκ νέου επιβληθείς αποκλεισμός των ΗΠΑ στα Στενά του Ορμούζ επιδιώκει να περιορίσει την κίνηση που εισέρχεται ή εξέρχεται από τα ιρανικά λιμάνια, επιτρέποντας τυπικά την ουδέτερη διέλευση από τα στενά. Το Ιράν, από την πλευρά του, έχει πλήξει αμερικανικές θέσεις και επιλεγμένα εμπορικά πλοία, αλλά δεν έχει προκαλέσει ζημιές ανάλογης κλίμακας, ούτε έχει επεκτείνει την εκστρατεία του κατά των κύριων ενεργειακών υποδομών του Κόλπου.

Με άλλα λόγια, οι ανανεωμένες εχθροπραξίες έχουν μετατραπεί σε μια άνιση αλλά τελικά ατελέσφορη αναμέτρηση. Η καταστροφή των ιρανικών δυνατοτήτων δεν ταυτίζεται με τον εξαναγκασμό της Τεχεράνης να αποδεχθεί τους όρους των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον μπορεί να αποδυναμώσει την ικανότητα της Τεχεράνης να απειλεί τη ναυσιπλοΐα και να την εμποδίσει να ασκεί έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ. Δεν μπορεί, ωστόσο, να εγγυηθεί οικονομικά την ομαλή εμπορική διέλευση ή να αναγκάσει το Ιράν να παραδώσει τα εναπομείναντα μέσα πίεσής του χωρίς να αποδεχθεί μια παρατεταμένη εκστρατεία. Εάν το Ιράν δεν μπορεί να αντέξει την εκστρατεία επ’ αόριστον, μπορεί τουλάχιστον να διατηρήσει αρκετή αβεβαιότητα ώστε να στερήσει από τις ΗΠΑ μια καθαρή πολιτική νίκη.