Μόσχα και Κίεβο επαναφέρουν τη στρατιωτική εκπαίδευση στα σχολεία και τα πανεπιστήμια

Ο πόλεμος στην Ουκρανία, που διανύει πλέον το πέμπτο έτος του, έχει αλλάξει τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων και στις δύο πλευρές του μετώπου. Οι οικονομίες που βρίσκονται σε πολεμική κατάσταση τείνουν να δίνουν προτεραιότητα στην παραγωγή όπλων και στην αξιοποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων που εξυπηρετούν την πολεμική προσπάθεια. Όσο όμως μια σύγκρουση παρατείνεται, τόσο περισσότερο στρατιωτικοποιούνται και άλλοι τομείς της κοινωνίας – με κυριότερο την δημόσια εκπαίδευση.

Η Ρωσία και η Ουκρανία διαθέτουν μακρά παράδοση στρατιωτικής εκπαίδευσης. Στόχος της ήταν η δημιουργία ενός ευρέος αποθέματος γνώσεων και δεξιοτήτων στον πληθυσμό, ώστε σε περίπτωση απειλής να είναι δυνατή η ταχεία ανάπτυξη μεγάλου αριθμού πρόσθετων δυνάμεων για την άμυνα της χώρας. Υπό κανονικές οικονομικές συνθήκες, η διατήρηση ενός τεράστιου μόνιμου στρατού είναι ασύμφορη. Έτσι, το κράτος διατηρούσε μικρότερο στρατό σε περίοδο ειρήνης, με δυνατότητα ταχείας επέκτασής του όταν το απαιτούσαν οι περιστάσεις.

Η σοβιετική κληρονομιά της στρατιωτικής εκπαίδευσης

Η πρακτική αυτή ήταν χαρακτηριστική του σοβιετικού συστήματος, το οποίο λειτουργούσε υπό τη διαρκή αίσθηση απειλής από τη Δύση.

Αμέσως μετά την Μπολσεβίκικη Επανάσταση, το νέο κράτος αντιμετώπιζε προβλήματα ασφαλείας σχεδόν σε κάθε κατεύθυνση. Τον Απρίλιο του 1918 εξέδωσε διάταγμα περί Υποχρεωτικής Στρατιωτικής Εκπαίδευσης, το οποίο υποχρέωνε εργάτες και αγρότες να συμμετέχουν σε στρατιωτική εκπαίδευση παράλληλα με την εργασία τους.