Παγκόσμια Ιντιφάντα — Μια απειλή για τις δυτικές κοινωνίες
Πώς το Παλαιστινιακό μετατρέπεται σε πεδίο εσωτερικής αντιπαράθεσης στη Δύση, ποιοι επιχειρούν να αξιοποιήσουν την κινητοποίηση και πότε η πολιτική διαμαρτυρία περνά το όριο της στοχοποίησης και της βίας.
Η μεταφορά μιας σύγκρουσης από το γεωγραφικό πεδίο όπου διεξάγεται στις κοινωνίες που την παρακολουθούν, αποτελεί μία από τις δυσκολότερες προκλήσεις για τις σύγχρονες δημοκρατίες, ιδιαίτερα όταν οι εικόνες του πολέμου φτάνουν καθημερινά στα κινητά τηλέφωνα εκατομμυρίων ανθρώπων και συνδέονται με ήδη υπάρχουσες πολιτικές διαφωνίες, κοινωνικές ανισότητες και συγκρούσεις ταυτότητας. Το Παλαιστινιακό, με το ιστορικό του βάθος και τη θέση που κατέχει στη διεθνή πολιτική, διαθέτει αυτή τη δυνατότητα σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό, καθώς η συζήτηση γύρω από τη Γάζα και το Ισραήλ συχνά γίνεται ταυτόχρονα συζήτηση για τη Δύση, τη δημοκρατία, την αποικιοκρατία, τη θρησκεία και τη νομιμοποίηση της κρατικής εξουσίας.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το σύνθημα «Globalize the Intifada», δηλαδή «Παγκοσμιοποιήστε την Ιντιφάντα», αποκτά σημασία που υπερβαίνει την παρουσία του σε μια διαδήλωση. Η δημόσια χρήση του θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα για τις δυτικές κοινωνίες: ποια μορφή αγώνα καλούνται να υποδεχθούν στο εσωτερικό τους, εναντίον ποιων στρέφεται αυτός ο αγώνας και ποιος αποφασίζει ότι ένας πολίτης, ένα πανεπιστήμιο, μια επιχείρηση ή μια θρησκευτική κοινότητα αποτελούν θεμιτό στόχο;
Όταν η Αριστερά συνάντησε τον ισλαμισμό: Η συμμαχία που γεννήθηκε απέναντι στη Δύση
Η απάντηση απαιτεί μεγαλύτερη ακρίβεια από εκείνη που επιτρέπει η καθημερινή αντιπαράθεση στα κοινωνικά δίκτυα, διότι η υποστήριξη των παλαιστινιακών δικαιωμάτων και η κριτική στην ισραηλινή κυβέρνηση αποτελούν πολιτικές θέσεις που μπορούν να εκφραστούν μέσα στο δημοκρατικό πλαίσιο, ενώ ο εκφοβισμός Εβραίων πολιτών, η εξύμνηση επιθέσεων κατά αμάχων και η προετοιμασία πράξεων βίας ανήκουν σε διαφορετικές κατηγορίες. Η αξιολόγηση της απειλής αρχίζει ακριβώς από αυτή τη διάκριση, χωρίς την οποία τόσο η προστασία της ασφάλειας όσο και η προστασία των ελευθεριών καταλήγουν να υπηρετούν την πολιτική σκοπιμότητα της στιγμής.