Σα. Μαρ 28th, 2020

Geopolitics & Daily News

Global news on Economy, Security, Politics and more

Ο κορονoϊός δεν θα οδηγήσει σε ύφεση την Κίνα αλλά σε ακόμη μεγαλύτερο χρέος και πρόγραμμα στήριξης

Της Alicia Garcia-Herrero

Bruegel 

Το ξέσπασμα του κορονoϊού έχει επιφέρει ένα ακόμη πλήγμα στην κινεζική οικονομία, μετά από τη βελτίωση της επιχειρηματικής εμπιστοσύνης, όταν στα μέσα Δεκεμβρίου ανακοινώθηκε η Φάση Ένα της εμπορικής συμφωνίας. Το πόσο σοβαρός θα είναι για την κινεζική οικονομία ο κορονοϊός, δεν θα εξαρτηθεί μόνο από το εύρος και το βάθος της επίδρασης του ιού, αλλά επίσης και από την κρατική ανταπόκριση. Η Κεντρική Τράπεζα της Κίνας ενήργησε άμεσα και τολμηρά για να καθησυχάσει τις αγορές με μια ένεση ρευστότητας 170 δισ. Δολαρίων, γεγονός που τα λέει όλα για τις πιέσεις που αισθάνονται οι Κινέζοι φορείς χάραξης πολιτικής προκειμένου να αμβλύνουν την επίδραση του ξεσπάσματος του κορονοϊού στις χρηματοπιστωτικές αγορές, στην εμπιστοσύνη και στην κινεζική οικονομία γενικότερα.

Πολλοί παίρνουν το παράδειγμα του SARS ως σημείο αναφοράς για να υπολογίσουν την επίδραση του κορονοϊού στην κινεζική οικονομία και πέρα από αυτή. Η πραγματικότητα είναι ότι η Κίνα είναι πολύ διαφορετική από ό,τι ήταν πριν από 17 χρόνια. Πρώτον, ο τομέας των υπηρεσιών, ιδιαίτερα η κατανάλωση υπηρεσιών, είναι ο βασικός μοχλός ανάπτυξης της Κίνας σήμερα, με μια συμβολή στην οικονομική ανάπτυξη, σχεδόν 40% μεγαλύτερη από ό,τι το 2003. Με βάση την εμπειρία του SARS, ο τομέας των υπηρεσιών είναι πιθανό να επηρεαστεί πιο άσχημα από ό,τι ο μεταποιητικός τομέας, ιδιαίτερα αυτός των μεταφορών, ο οποίος συνεχίζει να αποτελεί ένα σημαντικό μέρος της οικονομίας υπηρεσιών. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η εμπιστοσύνη των επενδυτών έχει ήδη πληγεί σημαντικά από τον εμπορικό πόλεμο. Ο κορονοϊός έχει ήδη επίδραση στο κλίμα που μπορεί να επηρεάσει τη ζήτηση για διαρκή αγαθά καθώς και για ιδιωτικές επενδύσεις. Πέρα από αυτό το σοκ στη ζήτηση, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι υπάρχει ένα αρνητικό σοκ στις προμήθειες που προκύπτει από τον μεγάλο αριθμό των επιχειρήσεων που δεν έχουν κατορθώσει να λειτουργήσουν σε μια επαρχία, το Hubei, το οποίο αντιστοιχεί στο 10% της συνολικής παραγωγής αυτοκινήτων στην Κίνα και ένα βασικό δίκτυο μεταφορών γα τη Δυτική και Ανατολική Κίνα. Επιπλέον, η απότομη διακοπή των εργοστασίων παραγωγής επεκτείνει και σε άλλες επαρχίες.

Εκτός από το γεγονός πως το μεγάλο αρνητικό σοκ στη ζήτηση είναι -αυτή τη φορά πολύ περισσότερο από ό,τι ήταν κατά τη διάρκεια του SARS- και σοκ στον τομέα της προσφοράς επίσης, η άλλη σημαντική διαφορά είναι ότι η ανάπτυξη της Κίνας έχει αυξηθεί σε δομική βάση -ωθούμενη από την αύξηση του πληθυσμού και την αστικοποίηση. Το αντίθετο συμβαίνει σήμερα. Με άλλα λόγια, ο κορονοϊός πλήττει μια πιο ασθενή οικονομία από αυτή στην περίπτωση του SARS. Με βάση τα παραπάνω, και υποθέτοντας ότι το peak του ξεσπάσματος του κορονοϊού συμβαίνει στο α΄ τρίμηνο -που είναι μια πολύ αισιόδοξη εκτίμηση- θα πρέπει να αναμένουμε μια απότομη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας στο α΄ τρίμηνο και σταδιακή σταθεροποίηση για το υπόλοιπο του 2020. Αυτό ξεκάθαρα θα φέρει την Κίνα να παρουσιάσει ανάπτυξη χαμηλότερη του στόχου που ανακοίνωσε πριν από δύο μήνες ο πρωθυπουργός Li Kqiang, δηλαδή ένα ρυθμό ανάπτυξης ελαφρώς χαμηλότερο του 6% και πολύ πιο κοντά στο 5%.

Ο στόχος ανάπτυξης του Li Keqiang είναι στην πραγματικότητα αυτός που διασφαλίζει την επίτευξη του πολύ σημαντικού στόχου του προέδρου Xi Jinping για την αναγέννηση του έθνους, δηλαδή αυτού του διπλασιασμού του κινεζικού ΑΕΠ από το 2010 μέχρι το 2020. Δεδομένης της σημασίας στην επίτευξη του στόχου πριν από την επέτειο των 100 χρόνων του Λαϊκού Κόμματος το 2021, φαίνεται σαφές σε εμένα ότι δεν θα περισσεύει καμιά προσπάθεια για την επίτευξη υψηλής ανάπτυξης ώστε να επιτευχθεί και ο στόχος. Για αυτό θα πρέπει όλοι να περιμένουμε από την κινεζική κυβέρνηση ξεκάθαρα χαλαρές πολιτικές στις επόμενες ημέρες, εβδομάδες και μήνες. Όσο μεγαλύτερο είναι το σοκ τώρα, τόσο μεγαλύτερη επέκταση της πολιτικής θα χρειαστεί για να γίνει ευκταίος ο στόχος της ανάπτυξης. Μια τέτοια επέκταση πολιτικής ωστόσο, έχει έναν σημαντικό περιορισμό, τον πληθωρισμό, ο οποίος θα μπορούσε να οδηγηθεί υψηλότερα από την περιορισμένη προσφορά συγκεκριμένων αγαθών. Αυτό σημαίνει ότι, βραχυπρόθεσμα, η κεντρική τράπεζα της Κίνας ίσως να μην είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει το πιο ορατό εργαλείο, δηλαδή τις μειώσεις επιτοκίων, αλλά μάλλον προσωρινές ενέσεις ρευστότητας, όπως έχει ήδη ανακοινώσει, και στοχευμένο δανεισμό και window guidance για να μειώσει το κόστος χρηματοδότησης.

Αυτό είναι ιδιαίτερα απαραίτητο για εκείνες τις βιομηχανίες που επηρεάζονται περισσότερο και έχουμε ήδη δει ανακοινώσεις για στοχευμένη στήριξη σε τέτοιους κλάδους. Γενικότερα, η συναλλαγματική ισοτιμία μπορεί να είναι η πιο αποτελεσματική πολιτική ζήτησης για να χρησιμοποιηθεί και βλέπουμε είδη ενδείξεις του τελευταίου καθώς το γουάν γρήγορα επιστρέφει στο ψυχολογικό όριο των 7 γουάν έναντι του δολαρίου. Φαίνεται δύσκολο ο Trump να καταγγείλει την Κίνα για την τωρινή χειραγώγηση σε μια τόσο δύσκολη περίοδο, επομένως ο δρόμος είναι ξεκάθαρα ανοιχτός για περισσότερες υποτιμήσεις. Επιπλέον, τα ασθενέστερα οικονομικά θεμελιώδη και η ενδεχομένως πιο χαλαρή νομισματική πολιτική, θα ασκήσουν πτωτικές πιέσεις στο γουάν οπότε θα είναι δύσκολο να υποστηρίξουμε ότι αυτό δεν είναι μια διαδικασία market-driven. Τέλος, μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν δημοσιονομικές πολιτικές με τη μορφή στοχευμένων επιδοτήσεων και ενδεχομένως επενδύσεων σε υποδομές.

Ως εκ τούτου, αναμένουμε ότι η γρήγορη πολιτική αντίδραση να αποφύγει μια απότομη διόρθωση της ανάπτυξης, έτσι ώστε να μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος του Κόμματος για διπλασιασμό των εσόδων. Αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξη του 2020 για την Κίνα μπορεί ακόμη να κυμαίνεται περί το 5,7%-5,5%, αλλά με κάποιες συνέπειες. Το χρέος θα συνεχίσει να συσσωρεύεται, για τις επιχειρήσεις, για την κυβέρνηση και ακόμη και για τα νοικοκυριά, καθώς οδηγούνται να καταναλώνουν περισσότερα διαρκή αγαθά για επιδοτήσεις και εκπτώσεις. Περισσότερο χρέος για μια ήδη υψηλά χρεωμένη χώρα όπως η Κίνα, μπορεί μόνο να σημαίνει χαμηλότερη δυνητική ανάπτυξη. Από αυτή την άποψη, μπορεί κανείς να υποστηρίξει ότι οι αρνητικές συνέπειες του κοροναϊού στην οικονομία της Κίνας μπορεί να είναι περισσότερο μεσοπρόθεσμη από ότι άμεση, και ο λόγος είναι ότι το μεγάλο πρόγραμμα τόνωσης της οικονομίας που αναμένω θα έρθει, και η αναπόφευκτη υπερβολική μόχλευση που θα προκύψει από αυτό.

πηγή:Capital.gr 

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail