Πε. Μαΐ 28th, 2020

Geopolitics & Daily News

Global news on Economy, Security, Politics and more

Ο κορωνοϊός, η γερμανική «αποκάλυψη» και η επερχομένη κατάρρευση της ΕΕ


Γράφει ο Δημήτρης Μελισσάρης
Φοιτητής Τουρκικών Σπουδών και Συγχρόνων Ασιατικών Σπουδών, ΕΚΠΑ

 

Φοβούμαι πως η ανάρτησή μου αυτή πρόκειται να δυσαρεστήσει αρκετούς, ιδίως τους ακραίους «Ευρωπαϊστές» φίλους και γνωστούς. Προσωπικώς εκτιμώ ότι αφ’ ης της ακολουθίας των εσχατολογικών γεγονότων, η αποκαλουμένη Ευρωπαϊκή Ένωση οδεύει επισήμως προς το τέλος της, πνέουσα τα λοίσθια.

Τις ημέρες που διανύουμε, είναι ηλίου φαεινότερον ότι το περίλαμπρο, περιλάλητο και από πολλούς επικαλούμενο οικοδόμημα του ευρωπαϊκού ιδεώδους περί «αλληλεγγύης και αδελφοσύνης των λαών» δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από την κεκαλυμμένη «νομιμοποίηση» της οικονομικής αφαιμάξεως των αδυνάμων για την ευημερία των ισχυρών στο πλαίσιο μίας κατ’ όνομα, και ουδόλως κατ’ ουσία, οικογένειας.

 

Στη δύσκολη αυτή στιγμή που η ευρωπαϊκή ήπειρος μαίνεται εν τω συνόλω στη δίνη του κορωνοϊού, η Γερμανία απέδειξε με τον πλέον κατανοητό προς όλους και πασιφανή τρόπο ότι υπεράνω όλων είναι το οικονομικό της συμφέρον, δρώσα ακολουθώντας μετά πίστεως (by the book) τις αρχές του Πολιτικού Ρεαλισμού περί εθνικού συμφέροντος, βαδίζοντας, ωστόσο, επί πτωμάτων! Εν προκειμένω, δεν δύναται κανείς να ομιλεί πέρα από το ύψιστο στοιχείο της διασφαλίσεως της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας. Βεβαίως πότε η Γερμανία έδειξε να υπολογίζει τέτοιου είδους «ποταπά» θέματα εμπρός του οικονομικού της οφέλους κατά τον ρου της ιστορίας της (Μεγάλος Πόλεμος, Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, δράση της εντός της ΕΕ κατά τη κρίση)…

Πράγματι, η ανεκδιήγητη αλλά όχι άνευ προηγούμενου στάση της γερμανικής Καγκελαρίας την κρίσιμη αυτή στιγμή απεκάλυψε περιτράνως όχι μόνο το πραγματικό πρόσωπο της εδρευομένης εν Βερολίνω ιθυνούσης πολιτικής ελίτ αλλά και τους, κατά τα άλλα, «αποκρύφους» σκοπούς της περί εξανδραποδισμού του ευρωπαϊκού νότου διά παντί τρόπω. Ακόμη και εάν το τίμημα του κέρδους της είναι η θυσία κάποιων χιλιάδων ψυχών!!

 

Το ερώτημα που τίθεται, άραγε, είναι εάν οι στόχοι αυτοί ήτο όντως «μυστικοί» ή αντιθέτως πρέπει να ομιλούμε ορθότερα για μία μακροχρόνια εθελοτυφλία όλων, υπό την αδυναμία ευρέσεως μίας άλλης εναλλακτικής.
Φυσικά, πλείστα είναι τα κράτη τα οποία προσέτρεξαν να συνδράμουν στην υλοποίηση του γερμανικού αυτού σχεδίου όχι τώρα, αλλά από την αρχή της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσεως, λαμβάνοντας επ’ άξια ρόλους πραιτοριανών και κολάκων αυλικών. Φινλανδία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, από χρόνια συνένοχοι στο «έγκλημα»…

Λαμβάνοντας, λοιπόν, υπ’ όψιν τα προαναφερόμενα, διερωτώμαι πόσο περήφανοι μπορούν να νιώθουν οι κατ’ εξακολούθησιν πιστοί εις τα γερμανικά κελεύσματα για το «κοινό ευρωπαϊκό καλό» κατ’ όπιν της τελευταίας αρνήσεως εκ μέρους της Γερμανίας για την παροχή ευρωπαϊκής οικονομικής βοηθείας ένεκα κορωνοϊού, αδειάζοντας στεγνώς τις χώρες που βάλλονται πιο πολύ από την πανδημία; Είναι γεγονός. Η παρούσα συγκυρία θα κρίνει τελεσιδίκως ή την αλλαγή πορείας της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ή την θανατική της καταδίκη.

 

Ας μην θρέφω φρούδες ελπίδες. Αυτά δεν απασχολούν προς στιγμήν το μυαλό των κατοίκων της «γης της φαιδράς πορτοκαλέας», οι οποίοι επιδεικνύοντας παγερή αδιαφορία σχετικά με τη «φωτιά στο σπίτι του γείτονα» νοιάζονται μόνο και μόνο για το πότε θα επέλθει η λήξη της καραντίνας ώστε να ξεχυθούν ελεύθεροι στις καφετέριες…

 

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail