16/09/2021

Geopolitics & Daily News

Global news on Economy, Security, Politics and more

Ο τελευταίος τσάρος της Ρωσίας

Ο τσάρος και η οικογένειά του

Γράφει ο ιστορικός Παναγιώτης Γέροντας

Στις 26 Μαΐου του 1896, ο Νικόλαος Β’ στέφεται τσάρος της Ρωσικής αυτοκρατορίας. Ήταν ο τελευταίος τσάρος της Ρωσίας καθώς στάθηκε ανίκανος να αντιμετωπίσει τα συνεχώς διογκούμενα προβλήματα του κράτους του με άμεση συνέπεια την έκρηξη της Οκτωβριανής Επανάστασης του 1917.

Η Ρωσική Αυτοκρατορία ήταν μια Μ. Δύναμη της εποχής λόγω έκτασης και πληθυσμού, εν τούτοις, είχε σημαντικά προβλήματα. Η εκβιομηχάνιση παρέμενε σε χαμηλά επίπεδα, ενώ η αχανής ύπαιθρος είχε δημιουργήσει ένα τεράστιο πεινασμένο αγροτικό όχλο, ο οποίος ήταν αντικείμενο εκμετάλλευσης των γαιοκτημόνων (κουλάκων). Παρουσιαζόταν δηλαδή το φαινόμενο μια χώρα με μικρό προλεταριάτο (λόγω της μικρής εκβιομηχάνισης) να είναι πιο δεκτική σε γενικευμένη επανάσταση λόγω του πεινασμένου πληθυσμού σε πόλεις και χωριά. Η πολιτική του τσάρου επιβάρυνε την κατάσταση, καθώς έδειχνε να μην έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα.

Ο τσάρος Νικόλαος Β’

 

Η πολιτική ζωή της Αυτοκρατορίας ήταν ήδη τεταμένη. Δεν ήταν μόνο οι συνεχείς επαναστάσεις των Πολωνών, αλλά παράλληλα και η δράση των αναρχικών μηδενιστών (Μηδενισμός: Φιλοσοφικός όρος που υποδηλώνει την άρνηση όλων γενικά των αξιών. Ο όρος έγινε παγκόσμια γνωστός από το μυθιστόρημα «Πατέρας και γιοι» -1862- του Τουργκιένιεφ και από τότε καθιερώθηκε για να χαρακτηρίσει πολλές και ποικίλες μορφές σκέψης και την επαναστατική δράση του 19ου αι. ), οι οποίοι είχαν συστήσει τρομοκρατικές οργανώσεις.

Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα το 1905. Ο τσάρος Νικόλαος ενεπλάκη σε πόλεμο με την Ιαπωνία, στον οποίο υπέστη συντριπτική ήττα. Ο Ιαπωνικός Στόλος θα συντρίψει τον Ρωσικό στην Ναυμαχία της Τσουσίμα. Το ίδιο έτος διαδήλωση αμάχων εργατριών στην Αγία Πετρούπολη θα βαφτεί στο αίμα μετά από την βίαιη δράση των στρατιωτών. Είναι η λεγόμενη Ματωμένη Κυριακή ή Κόκκινη Κυριακή, στις 9 (22) Ιανουαρίου 1905 μετά την οποία σημειώθηκαν απεργίες στον στρατό και ανταρσίες στον στόλο εναντίον της μοναρχίας. Αυτές οι απεργίες είχαν ως αποτέλεσμα το μανιφέστο της 17ης Οκτωβρίου του 1905, το οποίο επέτρεπε ελευθερία συνείδησης, λόγου, συνεδρίασης και ενώσεων.

Ο τσάρος Νικόλαος όμως δεν είχε καμία διάθεση να προχωρήσει σε συνταγματικές διευρύνσεις. Και αν η πρώτη Δούμα (η Βουλή που είχε στο μεταξύ σχηματιστεί) ήταν μετριοπαθής, η δεύτερη που προέκυψε μετά από μη αποδοχή της πρώτης από το τσάρο, ήταν πολύ πιο ριζοσπαστική.

 

Ο Αλεξάντρ Φιόντοροβιτς Κερένσκι

Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα με την είσοδο της χώρας στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα οικονομικά προβλήματα εντάθηκαν και η λιποταξία στο μέτωπο έλαβε τρομακτικές διαστάσεις. Η Φεβρουριανή Επανάσταση του 1917, η λεγόμενη «αστική», ανέτρεψε τον τσάρο και κεντρική της μορφή ανεδείχθη ο μετριοπαθής Αλεξάντρ Φιόντοροβιτς Κερένσκι. Ο Κερένσκι προσπάθησε να κρατήσει το κράτος σε συνοχή, ενώ παράλληλα έκανε ενέργειες για την μείωση της λιποταξίας στο μέτωπο. Ανετράπη και αυτός όμως από τους Μπολσεβίκους του Λένιν. Πέρασε την υπόλοιπη ζωή του ως εξόριστος στις ΗΠΑ.

Μέχρι τον Μάιο του 1918, η τσαρική οικογένεια με λίγους ακόλουθους έμεινε φυλακισμένη στην οικία Ιπάτιεφ στο Αικατερίνενμπουργκ, ένα στρατιωτικό μπολσεβικικό οχυρό. Εκεί, το βράδυ της 17ης Ιουλίου 1918, οι μπολσεβίκοι ξύπνησαν τον τσάρο Νικόλαο, την Αλεξάνδρα, τα παιδιά τους, τον γιατρό τους και τρεις υπηρέτες, τους πήγαν στο υπόγειο και τους εκτέλεσαν στις 2:33 π.μ…

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail
2020 Copyright © All rights reserved - Geopolitics & Daily News | Newsphere by AF themes.
Πνευματική Ιδιοκτησία Geopolitics & Daily News - 2021