Πα. Φεβ 28th, 2020

Geopolitics & Daily News

Global news on Economy, Security, Politics and more

Η μάχη του Κένινγκρατς

 

Στον χάρτη εικονίζονται οι δυο αντίπαλοι συνασπισμοί κρατών το 1914: με πράσινο τα κράτη της Αντάντ, με κόκκινο οι Κεντρικές Αυτοκρατορίες.)

 

 

Γράφει ο Υποπλοίαρχος Παναγιώτης Γέροντας ΠΝ,
Επιτελής Υπηρεσίας Ιστορίας Ναυτικού

Σαν σήμερα, 3 Ιουλίου του 1866 έγινε η μάχη του Κένινγκρατς (Schlacht bei Königgrätz) κατά την οποία ο Πρωσσικός Στρατός νίκησε τον Αυστριακό καθιστώντας ξεκάθαρο ποια θα ήταν από τούδε και στο εξής η ηγέτιδα δύναμη στα γερμανικά βασίλεια.

Έλαβε χώρα κοντά στο Κένινγκρατς, στο χωριό Sadowa (Sadová) στην Βοημία της Τσεχίας. Ήταν ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα μάχης, όπου τη νίκη την έδωσε η συγκέντρωση δυνάμεων (concentration), η οποία παγίδευσε και κατέστρεψε τον αντίπαλο στρατό.

Σε αυτήν την μάχη έλαμψε το άστρο του Πρώσσου Στρατηγού Helmuth von Moltke, ο οποίος έδινε πολύ μεγάλη σημασία στην γρήγορη μεταφορά και ανάπτυξη των στρατιωτικών δυνάμεων. Ήταν μάλιστα ο πρώτος που συνειδητοποίησε την μεγάλη αξία των σιδηροδρόμων προς την επίτευξη του παραπάνω σκοπού.

Η υπερίσχυση της Πρωσσίας έναντι της Αυστρίας θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις στην ιστορία της Ευρώπης που φτάνουν μέχρι τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Αυστριακή Αυτοκρατορία επηρεασμένη από την πολιτική του Γερμανού Καγκελαρίου Μπίσμαρκ θα στραφεί προς τα Βαλκάνια και τους Σλάβους. Από την άλλη, ο Μπίσμαρκ θα ακολουθήσει μια συνετή πολιτική δημιουργία ενός διπλωματικού πλέγματος, το οποίο εμποδίζοντας την Γαλλία, θα δημιουργούσε κλίμα ασφάλειας για την άρτι ενωθείσα Γερμανία. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται η Συμμαχία των Τριών Αυτοκρατόρων (γερμ. Dreikaiserbund), η οποία συνάφθηκε το 1873 μεταξύ των αυτοκρατόρων της Γερμανίας, Αυστροουγγαρίας και Ρωσίας, των τριών μεγαλύτερων δυνάμεων της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης εκείνη την εποχή. Αυτή η πολιτική του Μπίσμαρκ θα εγκαταλειφθεί μετά την απομάκρυνσή του από την Καγκελαρία.

Στην γελοιογραφία η Γαλλία χορεύει με την Αγγλία – οι πρώην ανταγωνιστές τα έχουν βρει προ του κοινού εχθρού

Η Γερμανία θα απομακρυνθεί από την Ρωσία, ενώ ο Κάιζερ Γουλιέλμος θα αναλωθεί σε ανταγωνισμούς και πρόκληση κρίσεων (όπως αυτή του Αγαδίρ – 1911), ενώ με την διπλωματική δεξιοτεχνία του Γάλλου Υπουργού των Εξωτερικών Θεοφίλου Ντελκασέ (Théophile Delcassé) η Γαλλία θα ξεπεράσει την γερμανική περικύκλωση με την προσέγγιση με την Μ.Βρετανία και την Ρωσία. Ήταν η δημιουργία της Εγκάρδιας Συνεννόησης (Entente Cordiale).

 

Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail